「خوشحالی فروشی ساکورا」
یادگاری از ۶ خرداد ماه که ماشین خاموش کرد و موندیم توی جاده.
از بیابون های اصفهان خدمتتون عارضم که: اِز تِسمِشِس.😂
「خوشحالی فروشی ساکورا」
این درخت خوشمزه ترین و بزرگترین شاتوت هایی که توی عمرم خوردم رو داره.
قبلا انقدر بزرگ و تنومند و بلند بود که ازش تا ارتفاع زیادی بالا میرفتم، انقدر که میتونستم ازون بالا کل باغ و محوطه اطراف رو ببینم.
اما الان متاسفانه، شاخه هاش از بس سنگین شدن خم شدن و مجبور شدن کوتاهش کنن.
شاتوت هاش انقدر بزرگن که با اینکه هرسال دارم ازشون توت میخورم، باز هم از دیدن بزرگی شون حیرت میکنم.
واقعا براش آرزو میکنم دوباره به همون شکوه برگرده و تا سالیان سال، ما و فرزندان و نوه هامون رو با شاتوت های خوشمزهاش شاد کنه.