سروده شده در: ۱۳۹۹/۱۰/۱۵ جا زدن در کار ما نیست اگر حب ولی در سر ماست نیک پندار، غیوریم و کفن در تن ماست ما همه حزب خدا، هم چو ستونی محکم دست در دست هم هستیم و علی رهبر ماست هر زمان هم که بمیریم چو در راه خداییم این لباسی که تن ماست، همانا کفن ماست ... اما بعد: نشسته بودم روی یکی از نیمکت‌های حاشیه تجمعات؛ نزدیک شهدای گمنام. داشتم شعر قبلی را می خواندم یکهو یاد شعری افتادم که سال ۹۹ نوشته بودم... آن زمان آقا بود... البته هنوز هم هست! من باور دارم! ولی آن زمان رهبر جمهوری اسلامی ایران، سید علی حسینی خامنه‌ای هنوز شهید نشده بود... یادش بخیر... .... .... ..... الآن خدا را شاکرم به خاطر وجود متربی‌ای همچون سید مجتبی حسینی خامنه‌ای که می‌توانم او را به عنوان رهبر بپذیرم؛ اما خجلم برای غیبتی که هنوز نتوانسته‌ام از طولش بکاهم... . #شعر سماء نوشت... :) | Sama_wrote@

الآن می‌توانم این شعر را اینگونه تغییر بدهم: جا زدن در کار ما نیست اگر حب ولی در سر ماست نیک پندار، غیوریم و کفن در تن ماست ما همه حزب خدا، هم چو ستونی محکم دست در دست هم و ابن علی رهبر ماست هر زمان هم که بمیریم چو در راه خداییم این لباسی که تن ماست، همانا کفن ماست . #شعر #سماء سماء نوشت... :) | Sama_wrote@

اینگونه دیگر محدود به یک شخص نمی‌شود ایهامش را دوست دارم اما فرزند علی برای من هر کسی‌ست که مکتب علی را زنده نگهدارد... هر کسی که حیاتش حیات علی باشد فرقی ندارد کدام علی را تصور کنید سیدعلی فرزند علی بود فرزند علی مرتضی هنوز هم هست نسبتشان که فسخ نخواهد شد... سید علی مکتب رفته علی علیه‌السلام بود و عامل به آن یعنی حیاتش حیات علی بود... حیات علی... حیات علی... حیات علی... و جهان چه می‌داند در مکتب اسلام حیات چه معنی دارد و علی چه حیات....! . #نویسه سماء نوشت... :) | Sama_wrote@