من عکس هایی که اونقدر تمیز و شفاف نیستن رو دوست دارم،عکس هایی که ادم ها توش ژست نگیرن و حواسشون به دوربین نباشه،عکس هایی که کمی تارن و صرفا قراره یه بخشی از زندگی رو نشون بدن،عکس هایی که نیتشون نشون دادن مهارت عکاسی عکاس نباشه بلکه نشون دادن زندگی باشه،عکس هایی که گاهی بی معنان و تو به یه صحنه نگاه میکنی و میبینی چقدر نور قشنگه و از همون عکس میگیری،عاشق عکس های بدون برنامه ریزی ام یا عکس هایی که ظاهرا ادم ها حواسشون نیست.
آدم اینجا کسی را میخواهد که زشتی هایش را دوست بدارد ،
وگرنه زیبایی را که همه دوست دارند.
بیاین فاصله گرفتن و کنار گذاشتن آدم هایی که حص خوبی بهمون نمیدن و آرامش رو ازمون میگیرن رو عادی سازی کنیم..
اصرار به هیچ چیز نکنید ، آدم ها بخوان حرف میزنن ،
بخوان تماس میگیرن ، بخوان میمونن ، اگه بخوان همه کار میکنن...
ازش پرسیدم ، چرا فقط آدمای خوب آسیب میبینن؟
گفت ؛ وقتی میخوای از بین گلا یکی رو انتخاب کنی ، کدومشونو انتخاب میکنی ؟؟