وقتی انرژی روانیت ته کشیده، مغزت ترجیح میده از ارتباطهای اجتماعی دور بمونه که بتونه ترمیم بشه، گاهی تنهایی یه راه شفاست که خودت رو پیدا کنی، روی خودت و پیشرفتت و کارهات متمرکز شی و یه من قویتر خلق کنی.
همون قدر غمگینم ؛
که دوسال پیش شهادت خانوم رقیه سلام الله علیها کربلا بودم ولی امسال باید خونه بمونم ..
آخر این غرق گنه را چ به این حال و هوا
جان من جرعه ای از آب شفا میخواهد ،
عاشقم در سر خود شوق زیارت دارم
زیر پرونده ام امضای شما میخواهد ،
باز پروانه ی دل طالب شمع رخ توست
این تب عشق مگر چون و چرا میخواهد ؟
لازم نیست سرد باشی؛ فقط کمی دستنیافتنی باش.
دیرتر جواب بده. کمتر از خودت بگو. مؤدب باش ، اما طوری رفتار کن که کسی نتونه راحت از احساساتت سر دربیاره. وقتی دیگران مجبور باشند حدس بزنند چه حسی داری ، با احتیاط بیشتری با تو رفتار میکنند ، چون نمیخواهند دربارهات اشتباه کنند. گاهی همین فاصله ، به آدم نفوذ و تأثیر بیشتری میدهد .
یه حقیقتی در مورد آدمها هست که نباید فراموش کرد، هر آدمی یه ظرفیتی داره، وقتی از اون ظرفیت بگذره ممکنه کاملا یه آدم دیگه بشه، بعدش نباید متعجب رفتار متفاوتش بشید، این قضیه کاملا در ذات انسانها طبیعیه.