لازم نیست سرد باشی؛ فقط کمی دستنیافتنی باش.
دیرتر جواب بده. کمتر از خودت بگو. مؤدب باش ، اما طوری رفتار کن که کسی نتونه راحت از احساساتت سر دربیاره. وقتی دیگران مجبور باشند حدس بزنند چه حسی داری ، با احتیاط بیشتری با تو رفتار میکنند ، چون نمیخواهند دربارهات اشتباه کنند. گاهی همین فاصله ، به آدم نفوذ و تأثیر بیشتری میدهد .
یه حقیقتی در مورد آدمها هست که نباید فراموش کرد، هر آدمی یه ظرفیتی داره، وقتی از اون ظرفیت بگذره ممکنه کاملا یه آدم دیگه بشه، بعدش نباید متعجب رفتار متفاوتش بشید، این قضیه کاملا در ذات انسانها طبیعیه.
اندوهی در سینه داریم که با گریه رفع نمیشود، با فریاد رفع نمیشود ، با ساعتها حرف زدن و جمله ساختن رفع نمیشود؛
عزیزم ،
دچار چنان غمی شدهایم که با گذر صدها سال هم از بین نمیرود.
«فکر نمیکنم چیزی که انسانها بهش نیاز دارن، فناوریِ بیشتر باشه.. فکر میکنم چیزی که بیشتر لازم داریم، جنگلهای بیشتره؛ درختهای بیشتر، آواز پرندههای بیشتر، هوای پاکتر، و مکانهایی که بالاخره سیستم عصبیمون بتونه توشون آرام بگیره. ما دههها صرف ساختن ماشینهایی کردیم که هر روز سریعتر میشن. حالا وقتشه دوباره همون دنیای طبیعیای رو بسازیم و احیا کنیم که زندگیمون بهش وابسته است.»
بعضیها ازت بدشون میاد ، چون واقعی و همون کسی هستی که نشون میدی.
اما خودشون هر روز دنبال اینن که امروز با کدوم نقاب جلوی بقیه ظاهر بشن.
دوستان لطفاً فکر نکنید بنده نویسنده ای یا روانشناسی هستم ، در همین حد بدونید که وقتی عینک رو چشمه بازم دنبال عینکمم.😂🙏🏾