* ۱۲ مُرداد جا مانده ی اربعین حسینی ‹مُحرم شهر›

یه چیزی میخوام براتون بگم همین چند روز پیش اخرین امتحاناتم رو دادم و دیگه رسما دانش آموز حساب نمیشم یه جورایی خوشحالم که بعد ۱۲ سال بلاخره تموم شد اما ناراحتم هستم مدرسه واقعا با تمام امتحاناتش (خیلی این مورد فشار میاره) و چیزاش برام شادی بخش بود من لحظه هایی رو تجربه کردم که بعید میدونم دوباره بتونم اونجوری لمسشون کنم خنده های از ته دلی که وقتی تموم میشدن تمام صورتم درد میکرد تمام حرفای یواشکی با دوستام که مثل راز فقط بین خودمون میچرخیدن اما چیزی که غصه دارم میکنه اینه که وقتی میرم سراغ خاطراتم استرس مثل یه پوسته دور اکثرشون پیچیده هروقت میرم سراغشون تلخی اون اضطرابایی که داشتم دوباره میشینه ته دلم میخوام بهتون بگم هر اتفاقی افتاد نزارید استرس وارد خاطره هاتون بشه هر کاری که لازمه بکنید که بعدا وقتی یاد اون لحظات افتاد بگید واییی چه زود تموم شد دلم برای تک تک لحظاتش تنگ میشه نبینم اون روزی رو که بگید اخیش بلاخره تموم شد

چهل روز پیش در رویایش بودم و حالا عاجز در وصف زیبایی و مرور خاطراتش*

زیارتت قبول چایی جونم، روزی هر ساله‌ت💓