حالا دیگه پیش توام نمی‌تونم بیام؟

چقدر زود همه‌چیز تغییر می‌کنه...(: #او

به قطره قطره اشک‌هام براش قسم که ضربه‌‌ش خیلی سنگین بود؛ خیلی! #او

نگرانش شده‌ام؟

بعد از آن ضربه‌ی مهلک؟

می‌دانم که در آخر، این اضطراب قورتم خواهد داد!

فکر می‌کردم دیگر این‌طور غمگین نخواهم شد؛ امّا اشتباه می‌کردم!

ظاهراً که قراره زودتر از بقیه، اون متوجه نبودت بشه... جالبه! #او

حتی بیشتر از من گریه کرد...:) #او

یه آشنای نزدیک؛ امّا دور. #او

حذف کردن آدم‌های-آدم‌های مهم- زندگیم بعد از تلاش کردن‌های بسیار برای نگه‌داشتنشون و روبه‌رو شدن با نخواستن اون‌ها، دیگه داره برام عادی می‌شه...‹:

و کاش وابسته نباشیم...