کتابی که هدیه گرفت برام به عنوان حرف‌هایی که توی سرمونه و درکشون می‌کنیم و برای ماست، واقعاً برای ماست و ازش ممنونم بابت انتخابش؛ هم انتخاب هدیه‌ش، و هم انتخاب عنوان هدیه‌ش.

اشک توام با خنده.

هنوز هم منتظر بازگشتت هستم...

حال او می‌داند و... من درمانده‌ام!

انگار خدا برام چید؛ که فعلاً باهاش چشم تو چشم نشم.

تغییر رو احساس کردم... گفت تغییر نمی‌کنم؛ ولی نگران شد!

یعنی اونم توی فکر منه؟ پشیمونه؟ یا نه؛ فقط من انقدر احمقم؟

اصلاً به من فکر می‌کنه؟

ترک من کرد و به دیگری پیوست...

شاید واقعاً مشکل از منه؛ هوم؟

می‌گه که:

چشم نه! بگو دوتا دالون خیس؛ که هنوز محو تماشای توعه...

انقدر بدی‌هات رو از توی ذهنم پاک کردم که پاک‌کنم تموم شد! حالا دیگه باید با تو چه کنم؟