‌ وقتی حرف حق میزنی بدون نیت اینکه بخوای خودت رو به نمایش بگذاری. باید منتظر شنیدن گوشه کنایه ها و تمسخر ها باشی. اصلا سختی گفتن حرف حق، به اینه که عموم افراد باهاش مخالفن. و تو قراره یک اصل مهم رو با شجاعت مطرح کنی. با گفتن حرف درست، حرف آسمانی، حرفی که اصل دین و مکتب و آئین الهیه، باید منتظر طرد شدن و مجنون انگاشته شدن باشی... ‌‌ #به_قلم_خودم

‌ تو جامعه به ما میگن بی سواد . چون بعضی از حرفهامون مستقیما کلام خدا و حکم خداست. طبیعیه! عقل و منطق بشر کجا و حکمت خدا کجا؟ وقتی از واقعیت ها میگی و میخوای نوری باشی برای مسیر زندگی آدمهای دیگه، اونها به علت بیسوادی و بی اطلاعی خودشون، تو رو بیسواد و افراطی خطاب میکنن. در حالی که گاهی یک جمله، ممکنه معنای یک آیه از قرآن باشه!!! متاسفانه انسان گرائی به حدی رسیده که آدمها خودشون حکم میدن و خودشون اجرا میکنن. خودشون برای خودشون معبودن و خدایی میکنن. حلال خدا رو حرام، حرام خدا رو حلال و قوانین بشری خودشون رو ترجیح میدن بر میل و اراده‌ و فرمان الهی!! حالا تو به عنوان یک طلبه، به عنوان یک مسلمان از روی وظیفه و مِن باب تذکر حرفی میزنی که سخن اهل بیت ع و پیامبر ص اسلامه. اما چون تو به غریزه‌های انسانی اونها‌ پشت کردی و عقل محدود بشری‌شون رو زیر سوال بردی؛ دیوانه خطاب میشی و در سرای هستی به عنوان یک انسان افراطی و بیسواد مورد شماتت قرار میگیری. #به_قلم_خودم

‌ امروز بیش از آنکه روز پرستار باشد، روز راوی‌ست. میلاد بزرگ‌راویِ دشت کربلا مبارک. ‌

پاییز همون فصلیه که بهت یاد میده باید عاشق ریشه باشی نه شکوفه :)

‌ خواهرم، کتاب درسی اش را آورد و برای نوشتن انشا از من که شیفته‌ی نوشتن هستم کمکی خواست. پرتاب شدم به سالها قبل. به همان روزهایی که تمام ذوق و شوقم‌ را سر کلاس فارسی و انشا خرج میکردم. شعر می‌سرودم‌، داوطلب شعرخوانی میشدم و همیشه انشاهای من نمره‌ی کامل کلاس را به خود اختصاص میداد و از همکلاسی ها و معلم دلبری میکرد‌.. این روزها، به زنگ انشایی نیاز دارم تا از شب قبل با شوق و ذوق درباره ی موضوعی که خانم معلم گفته است بنویسم و بنویسم‌. و روز بعد بخوانم. با صدایی بلند. با قلبی سرشار از عشق و نگاهی مطمئن. دلتنگم! دلتنگ روزهای نوجوانی ... به‌ قلم خودم

‌ اشک، عاشق را فقط ثابت‌قدم‌تر می‌کند با چکیدن، جای پای شمع محکم می‌شود ... ‌‌

‌ یعنی یه جوری همه آدمها شبیه هم شدن که حد نداره! همه هم از اینستا تاثیر میگیرناااااا. ولی این واقعیت تلخ رو کتمان میکنن. لباس پوشیدنا، عروسی گرفتنا، جزئیات زندگی، همه و همه شبیه هم شده. یعنی هیچکس از خودش سلیقه و نظر متفاوتی نداره!؟ مد و ترند انقدر مهمه؟ نمیدونم چیبگم. به نظرم کسی که مبنای فکری نداره با هر بادی به یه سمتی میره. چه از لحاظ فکری، چه پوششی و چه سبک زندگی و انتخاب‌های جزئی روزمره. خداکنه ما از این آدمها مستثنا باشیم و لااقل شبیه خودمون رفتار کنیم! #دغدغه

چقدر دوستت دارم مادر س (:

پائیز امسال رو با بافتن این شال گردن، برای خودم متفاوت کردم :)🤎

‌‌ در هوای پاییز کنار پنجره می‌نشینم، دست‌هایم گرمای نخ را دنبال می‌کنند، مثل خاطره‌ای که نمی‌خواهد تمام شود. بخار چای می‌پیچد در هوا عطری آرام، مثل گفت‌وگویی که هرگز نگفتیم. بیرون برگ‌ها می‌ریزند و من می‌بافم ... شالِ بلندی از فکرِ تو. ‌‌