این شفق است یا فلق؟ مغرب و مشرقم بگو من به کجا رسیده ام؟ جان دقایقم بگو آینه در جواب من، باز سکوت میکند باز مرا چه میشود؟ ای تو حقایقم بگو جان همه شوق گشته ام طعنه ناشنیده را در همه حال خوب من، با تو موافقم بگو پاک کن از حافظه ات شور غزل های مرا شاعر مرده ام بخوان، گور علایقم بگو با من کور و کر ولی، واژه به تصویر مکش منظره های عقل را با من سابقم بگو من که هر آنچه داشتم اول ره گذاشتم حال برای چون تویی اگر که لایقم بگو یا به زوال میروم یا به کمال میرسم یک سره کن کار مرا بگو که عاشقم بگو .. #محمدعلی_بهمنی @Sher_shams

بیدلی می‌طلبد عشق حقیقی، ورنه دعوی عشق ز هر بی جگری می‌آید   #محمد_سهرابی @sher_shams

گُل بِکاریم...از دلِ گِل ، گُل برآریم در زمستان ، در بهاران ، زیر باران گل بکاریم گر بخواهیم گر نخواهیم باغبان روزگاریم... #همایون_شجریان #موسیقی @Sher_shams

یا رب تو مرا به نفس طناز مده با هرچه به جز تُست مرا ساز مده من در تو گریزان شدم از فتنه ی خویش من آن توام مرا به من باز مده #مولانا @Sher_shams

یک اشتباه و یک دهه در خود فرو شدن با زهرخندِ آینه‌ها رو به رو شدن این سهم یا سزای تو امّا، جزای من محکومِ تا همیشهٔ رازِ مگو شدن حتی به رستخیز زبان وا نمی‌کنم آسوده باش، نیست مرامم دو رو شدن ده سال با دروغ تو خوش بود حالِ من حالا چه سود می‌بری از راستگو شدن؟ ایهام و استعاره و تمثیل و نقطه‌چین آسان که نیست شاعرِ چشمانِ او شدن... #محمدعلی_بهمنی @Sher_shams

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت که محب صادق آنست که پاکباز باشد به کرشمه عنایت نگهی به سوی ما کن که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشم به کدام دوست گویم که محل راز باشد چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد نه چنین حساب کردم چو تو دوست می‌گرفتم که ثنا و حمد گوییم و جفا و ناز باشد دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد قدمی که برگرفتی به وفا و عهد یاران اگر از بلا بترسی قدم مجاز باشد #سعدی @Sher_shams

اشکم ولی به پای عزیزان چکیده‌ام خارم ولی به سایه ی گل آرمیده‌ام با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهار عشق همچون بنفشه سر به گریبان کشیده‌ام چون خاک در هوای تو از پا فتاده‌ام چون اشک در قفای تو با سر دویده‌ام من جلوه ی شباب ندیدم به عمر خویش از دیگران حدیث جوانی شنیده‌ام از جام عافیت مِی نابی نخورده‌ام وز شاخ آرزو گل عیشی نچیده‌ام موی سپید را فلکم رایگان نداد این رشته را به نقد جوانی خریده‌ام ای سرو پای بسته به آزادگی مناز آزاده من که از همه عالم بریده‌ام گر می‌گریزم از نظر مردمان رهی عیبم مکن که آهوی مردم‌ندیده‌ام #رهی_معیری @Sher_shams

پرتو شعلۀ عصیان زمانی سایه هرچه خوانند تو را برتر از آنی سایه نیست امروز کسی عارف و زندیق بهم تو درین ره همه‌جا ورد زبانی سایه نوجوان بودی و شعرت همه آفاق گرفت در نود سالگی‌ات نیز همانی سایه چشم بد دور ازین شعبده در کار هنر آفتابی تو که در سایه نهانی سایه از طلسمات غزل آنچه گشودند تو را رهرو واقف این گنج روانی سایه از دَد و دیو چه بیمت که بدین خاتم شعر راستی را که سلیمان زمانی سایه لحظه‌ای نیست که غافل شود از یاد تو دل ای خوشا من که توام جان جهانی سایه بخشی از شعر #شفیعی_کدکنی در وصف زنده یاد هوشنگ ابتهاج (متخلص به سایه) @Sher_shams

در دیده‌ی من جز تو کسی پیدا نیست... - #مریم_قهرمانلو @Shere_farsi

‌گر هزاران دام باشد هر قدم؛ چون تو با مایی نباشد هیچ غم... - #مولانا @sher_shams