💌

🎊🎉🎊 شد علی نام تو و ضامن آهو لقبت صد و ده بار به تو حضرت صیاد سلام تولدت مبارک آقاجان💚 ╔═🌸°═══╗ ❥@SheroShaaf ╚═══°🍃═╝

💚 تولدت مبارک آقای درددلهای یواشکی!🥲 💚💚💚

💌

🌸🍃°• 🍃°• °• 🌱امام رضای دلم! کجا برود گدای درِ خانه‌ای که در محله‌ی غریبی، نشانی جز نشانِ کویِ شما ندارد؟ کجا عرضِ حاجت کند بنده‌ای که نقطه‌ی پروازی جز اسلیمی‌های به معراج رفته‌ی معماری صحن و سرایت ندارد؟ بر سر چاهِ کدام دیار عریضه بنویسد، دل‌خسته‌ای که پناهی جز تکیه‌گاه فولادینِ پنجره‌هایت ندارد؟ کجا ذبح کند گناه‌های سر به فلک کشیده را، دل‌شکسته‌ای که قربان‌گاهی جز جاریِ آب‌های معبدِ اسماعیل طلایت ندارد؟ جام از که برگیرد، رندی که پیاله‌ای جز وسعتِ نقاره خانه‌ات در بر ندارد؟ کجا بساط تنگیِ دلش را پهن کند، دور مانده از وطنی که مقصدی جز دم زدن در ایوان طلاییت ندارد؟ به سازِ چه کسی برقصد، غریبی که بزم و آهنگی جز ضربان چلچراغ‌های روضه‌ی منوره‌ات ندارد؟ به اعتبارِ که سر بلند کند عاشقی که دلش ضامنی جز تو ندارد؟... ما گدایِ خانه‌زادِ شماییم حضرتِ ولی نعمت! گدایی که ارادت و اشتیاقش به شما از همان نذرِ نوزادی‌ست تا همان وقت‌ها که می‌شود اشک روی گونه را به چروک صورت بخشید و منتظر ماند که رسمِ بازدید به جای آوری.. گدا همان گدای دیرینه است؛ همان که قراری جز تکیه دادن به سنگ‌های مرمرِ مزار شیخ حر و زل زدن به بیرق تو و پرواز تا خودِ بهشت، ندارد.. السلام علیک یا امام الرئوف، السلطان یا علی بن موسی الرضا علیه‌السلام «و تصدّق علینا» 📝نرگس راد 🕊تولدت مبارک‌ امامِ رئوفم ..🤍 ╔═🌸°═══╗ @maae_maein ╚═══°🍃═╝

💌 هر چند حال و روز زمین و زمان بد است یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای آنجا برای عشق شروعی مجدد است... ╔═🌸°═══╗ ❥@insamti ╚═══°🍃═╝

💌 بچه‌تر که بودم هروقت می‌خواستم حیوان دوست داشتنی‌ام را نام ببرم فکر می‌کردم باید خوشگل‌ها را انتخاب کنم. مثلا هیچ‌ وقت نباید بگویم:«میمون!» البته میمون واقعا هم محبوبم نیست. راستش حس طبیعت‌گرایم آنقدرها قوی نیست که بتوانم جانوری را عمیقا دوست داشته باشم. ولی برای خالی نماندن جای خالیِ «حیوان مورد علاقه» باید حرفی زد، و زیبایی دلیل مناسبی است. آخر آن‌ها که اخلاق و رفتار ندارند، که شیفته‌اش بشویم. این‌جور وقت‌ها آهو بود که توی ذهنم جولان می‌داد. هنوزم همین‌طور است. یکی از حیوانات مورد علاقه، مساوی است با آهویی که توی دشت و دمن ذهنم دلبرانه می‌دود. پشت چشمان درشتش را نازک می‌کند، در عین نجابت عشوه می‌ریزد. خوب که توی خیالم به دنبالش می‌روم کنار یک آقای عباپوش با صورتی که زیر نور پیدا نیست آرام می‌گیرد. نمی‌دانم چرا مسیر همه آهوهای ذهنم به امام رضا ختم می‌شود. انگار تا ابد همه‌شان تضمین شده‌ی او باشند. بیشتر که فکر می‌کنم می‌بینم آن‌ها خیلی اخلاق دارند. مثلا همان آهوی معروف می‌توانست بعد از ضمانت آقا، رها کند، برود و پشت سرش را هم نگاه نکند و با خودش بگوید: «از حساب ضامنم کم کنند.» مثل خیلی از آدم‌ها. ولی برگشت. معرفت داشت. حالا بعد از دیدن فیلم، فهمیدم این جذاب‌های لعنتی چه کارهایی که نمی‌کنند! صبر و آرامش لبه پرتگاه کار هرکسی نیست. حق داشتند از این چشم درشت‌های دلربا حمایت کنند. آقای ضامن آهوها! می‌شود روز عیدی که شمع تولدتان را فوت می‌کنید آرزو کنید کمی از این افسونگران خوش‌خرام یادبگیریم؛ معرفت، صبر، سکوت و آرامش را... 📝مهدیه مهدی‌پور ╔═🌸°═══╗ @monaadi_ir ╚═══°🍃═╝