یه چیز عجیب
یه گوشی که خیلی وقته صاحبش معلوم نیست رو آوردیم و داشتیم میدیدیم چی توشه
یهو داداشم گفت قدیما هم انیمه میدیدی؟
و بعد از عکسی که بهم نشون داد...
با یه پوشه پر از امورو و کونان و پلیسا و کایتوکید و هیجی و کازوها و اینا مواجه شدیم🤣
من خیلی جدی رو به مامانم: مامان اون سیگارو بده من
پسر عموم: تو مگه سیگاری ای؟😨
مامانم بسته چوب شور رو بهم میده*
پسر عموم: اینکه سیگار نیس😐
من:😏🤣
اومدم بگم منم همینطور
مثال های محدودی یادم اومد که این قضیه رو نقض میکنه
و یه دلیل برای این مدلی خوردن پیدا کردم
پس قضیه کنکله
هدایت شده از My safe Place🚭
میام ایتا سردرد میگیرم از فشار و اعصاب ولی نمیگم کاش هیچوقت ایتا نداشتم چون ممکنه به دوستای مجازی_ایتایی بر بخوره و وجودشون بره زیر سوال! همتون هم میدونید چه حس بدیه
Tsukino…!
میام ایتا سردرد میگیرم از فشار و اعصاب ولی نمیگم کاش هیچوقت ایتا نداشتم چون ممکنه به دوستای مجازی_ای
نکته اینجاست که منم مدت هاس میخوام دقیقا اینو بگم و جمله بندی ای پیدا نمیکنم که هم حق مطلب ادا بشه هم به کسی بر نخوره🤝
من و دختر عموی چهار ساله ام دست در دست هم درحال رفتن به سمت جایی*
من: وااای فاطمه چه گل قشنگیییی نگا رنگش زرده که صبح گفتی دوست دارید
اون: باشه ولی بیا بریم😐
من:😭😂 باراولی نیست که به خاطر سر به هوایی نصیحتم میکنننیییی😭🤣
هدایت شده از tacenda.
اول از همه بگم، زاویه دید من خود عمل نیست. تفکرات و اعتقاداتیه که عمل ازون شکل میگیره. رفتارها نشون دهنده نیت افراد هستن، و برای من این خیلی مهم تره.
درنتیجه قضیه صرفا ناراحت شدن سر یسری مسائل نیست، فکر کردن به تفکر پشت اوناست.
1. وقتی یکی از فیک یا واقعی بودن دوستاتون شک داره، باید چه کار بکنه از نظر شما؟
چه نوع برخورد و رفتار و عملی خوبه که هم به خودش آسیب نرسه، هم مسئله حل شده و رابطه فیکی باقی نمونه؟
پ.ن: رفتارهایی دیده شده که باعث شده طرف به این فکر بیوفته اونا واقعا منو دوست خودشون می دونن؟ واقعا بهم اهمیت میدن؟