این پیام تاریخ انقضا ندارد. جهت اطلاع.. گفتم که بدونین... و همچنین از دوستانی که پاسخ دادن نهایت قدردانی رو دارم و واقعا خوشحالم کردن🥹🤍✨

https://eitaa.com/GreenYuu/2034 به نظرم همچینچیز شکیل و زیبایی نباید دست این مل‍- چیز منظورم اینه که نباید دست پسر جماعت باشه😔 نظرته؟😈 https://eitaa.com/GreenYuu/2038 برگا-

ولی حالا که بهش فکر می‌کنم... همه‌ی آدما باهم بخاطر خودشون ارتباط دارن. نیازهای خودشون اونها رو کنار هم نگه می‌داره، حتی علاقشون هم به نیازشون برمی‌گرده.

شما فکر کن والدین به بچه‌هاشون علاقه دارن؛ حتی اونا هم بخاطر خودتون شما رو نمی‌خوان، بخاطر خودشون می‌خوان. حالا از کجا میگم؟؟ مثلا وقتی کسی شما رو دوست داشته باشه، حاضره خودش رو به آب و آتیش بزنه که شما شاد و راحت باشید. اما اونا هم در نهایت تحت شرایطی به خودشون و راحتی خودشون فکر می‌کنن، همیشه قرار نیست طرف مقابل اولویت باشه.

تا جایی که من می‌دونم و خودم حس کردم... وقتی کسی رو دوست داشته باشی —به روش و نوع خودت— سعی می‌کنی حالش رو خوب کنی، حتی اگه حالت خوب نباشه. می‌خوای سالم و سلامت نگهش داری، حتی اگه خودت مریض باشی.

نمیگم چنین حسی وجود نداره؛ چون داره. اما خیلی خیلی خیلی کم و نایاب ئه. که کسی به خاطر شما خودش رو فدا کنه.

و بهتون قول میدم، اون مواقع هم هیچوقت متوجهش نمی‌شید. که چیزی که برای شما خیلی ساده و بدیهی ئه؛ شاید برای اون شخص خیلی بزرگ و خاص بوده.

و در کل... انسان‌ها در بند نیازها و خواسته‌های خودشون هستن؛ حتی خوشحالی شما هم خواسته‌ی اونا محسوب میشه، به عنوان مثال.

راجب والدین.. خیلی قبولش ندارم به نظر من اهمیتی که والدین به بچه میدن به خاطر خودشون نیست، در واقع اهمیت دادن به بخشی از وجود خودشونه اون فرزند نسخه جوان تری از خودشونه که داره رشد پیدا می‌کنه و خودش رو موظف می‌دونه که آقا این بچه که بخشی از وجود منه باید خوب بزرگ شده حتی به بهای اینکه من برای خودم کم بذارم نمی‌دونم منظورم رسوندم یا نه

اوم.. یعنی اینم شخص به خاطر خودش انجام میده؟

و همینطور ارزشمند... از بین همه پیاما این خیلی چشمم رو گرفت و بعدی خیلی درد داشت...

به نظرم نمیشه گفت در بند نیاز های خودشون هستن.. به نظر من به کمال رسیدن آدم مسیریه که خودش باید پیداش کنه.. و اگه انسان توجهی به اینکه کیه و چیه و چی میخواد نداشته باشه اون مسیر اصلیش رو نمیتونه طی کنه ولی خب، من اینکه همه ارتباطات انسان به خاطر نیاز خودشه رو قبول ندارم. گاهی وقت ها خودت یه چیزی رو خیلی دوست داری مثلا بستنی برای خودت گرفتی و یه بچه میاد، و تو از اون بستنیه می‌گذری این به خاطر خواسته ی خودت نیست شاید در لحظه احساس کنی اون بچه بیشتر از تو به بستنی نیاز داره و با اینکه خودت دلت میخواستش از خواسته ی خودت کوتاه میای به نظرم این مورد تناقض داره یا همون فداکاری که گفتی هست ولی کم هست.. خب قبلا اینجوری نبوده. الان به خاطر اینکه جهان داره محورش رو انسان و خود هر فرد قرار میده به نظرم داریم به این سمت میریم.. وگرنه، قبول ندارم