اگه فردا بی من شروع شد
داد خیابونو من شنیدی
دودِ سیگارتو من می‌دیدی
نور نتابونی رو شب می‌بینیم
قصه نرسیدنِ ما چه خوشگلتره اَ همه رسیدنیا
کشیده به خواب کنار تو زد دست سنگین و زشتِ دیدنیا
من که همون یه تصویرو شعر نوشتم تا خواب ابد، این یکیم می‌کارم تو صخره‌ی سینه‌م از آغاز ابد. یا جوونه می‌زنه یا می‌خشکه دیگه.