خیابان ها بوی تو را می‌دهند . هرجا میروم خاطرات طغیان می‌کنند و خانه های چوبی دلم را ویران می‌کنند . چگونه ؟ چرا مرا به حال پروانه خود رها کردی ؟ . دلم می‌خواهد حرف های ناگفته دلم را بر روی نامه بنویسم و به دست نسیم سرد بسپارم . اما ، اما نمی‌دانم ، نمی‌توانم . هنگامی که می‌خواهم از خال بالای لبت سخن بگویم و با قلم بر تن چروک کاغذ بنویسم دستانم می‌لرزند انگار زمستان تمامم را در آغوش گرفته . می‌دانی امروز کنار خیابان چه دیدم ؟ . همان کتابی که عاشقش بودی . همیشه گل ها را به هوای اینکه تو میایی آب میدهم اما غافل از اینکه رفتی و دگر نمیآیی . گویا درونم هزاران آدم با هم سخن می‌گویند . مغزم دگر خسته است . انبار دلم از نامه های ناگفته پر شده . کوچه ها را به دنبالت گشتم اما پیدا نشدی . ولی من دلم برای برق زدن چشم هایت موقع بو کردن گل ها خیلی تنگ شده است ، خیلی زیاد . . . - آذرخش .

- هیچوقت به تصورت از آدما اعتماد نکن ! [ سکوت سفید ]

[ ارغوان میبینی ؟ . به تماشاگه ویرانی ما آمده اند . ]

[ خانه دلتنگ غروبی خفه بود ، مثل امروز که تنگ است دلم . ] #پلی‌لیست

- سلآممم سلاممم 🥲✌️🏻.

___ _

نه من ز حلقهٔ دیوانگان عشقم و بس کدام سلسله دیدی که بی قرارش نیست - هوشنگ ابتهاج . | سکوت سفید .

[ امشب چه شبیست ، شب مراد است امشب ‌. ]

___ _

- دوست دارم همین حالا گریه کنم ، برای همه چیز ، برای همین حالا.. اما رنج ، رمقی برای ابراز ندارد... -معین دهاز [ سکوت سفید ] .

- الحمدلله که نوکرتم . . .