حفظ و رعایت ادب در برابر بعضی آدما و بعضی حرفا، نوعی شکنجست برام.

ولی یه چی میگم بین خودمون بمونه. هر چی یه آدم منم منم بکنه و خودشو بگیره، هیچی حالیش نیست. این آدما رو جدی نگیرید، بذارید خوش باشن تو خیالات شون.

شب رو دوست دارم، آرومه و انگار ساعت وایستاده.

فرهاد، منو تو می‌خواستیم دنیا مونو عوض کنیم اما من خیلی درس دارم.

شاید پول خوشبختی نیاره، ولی بی پولی حتما بدبختی میاره.

حالم از آدما بهم میخوره، از یسریا کمتر.

ابراز علاقه ددی بهم : چایی تازه دمه اگه میخوای بریز بخور.

یه کیلو آدم کنار هم ترسناکه. تو دنیای واقعی با تعداد انگشت شماری آدم حرف میزنم و اینجا یه کیلو آدم دارن حرفا مو میخونن. باید سعی کنم سر سنگین باشم یکم.

احساس میکنم گوشیم سنگین شده، یه کیلو اومده روش.

واقعا چه اشرف مخلوقاتی وقتی که نه خواب زمستانی داریم نه تابستانی نه پاییزی و نه حتی صبح.

فرهاد منو تو می‌خواستیم دنیا مونو عوض کنیم اما من خیلی خوابم می آد.

آدما روز به روز بیشتر باعث میشن سکوت رو به حرف زدن باهاشون ترجیح بدم.