نور به چشم‌هامون نزدیک شد کاپیتان.

سوار اسنپ شدم چاووشی پلی شد . انگار سوار اسب سفید شدم و داریم تو ابرا پرواز می‌کنیم .

من از آدما خسته شدم. آدما از خودشون خسته نشدن؟

زندگی هیچ وقت قد و قواره من نشد، حتی وقتی خودم بریدم و دوختم.

جمعه‌سرا

پاشید بیدار شید که روزمونو شروع کنیم وقت خوابه.

چنلای دیلی رو دوست دارما. خوشم می‌آد آدما هنوز شوق و ذوق عکس گرفتن از جزئیات زندگی‌شونو دارن. این عکس‌هایی که می‌گیرن نشون دهنده اینه که هنوز قشنگیای زندگی براشون پررنگه ولی دیگه رغبت نمی‌کنم عکساشونو ببینم. انگار محتوا و سبک زندگی آدما یه شکل شده. وقتی تنوع نباشه دل زده می‌شیم. خلاقیتمون خشک می‌شه.

هرجا به مو وصل بود مامان اومد یه گره محکم زد.

این دنیا از هیچم پوچ تر و از پوچم هیچ تره. ما به این دنیا اومدیم تا به خدا نشون بدیم چقدر می‌تونیم قوی باشیم. همین

ما به این دنیا اومدیم تا به خدا نشون بدیم میون اینهمه سیاهی و دود، چجور می‌تونیم قلب مونو سفید نگه داریم.

اصلا آقا ما به این دنیا اومدیم که میون اینهمه زرق و برق و چیتان پیتان به خدا نشون بدیم چقدر بامعرفتیم و به یادشیم.