پس از تحمل آن همه درد،
کسی که به مقصد می رسد
دیگر همانی نیست که به راه افتاده بود.
به سراغ من اگر می آیید،
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من.. .
احساس بچه ای رو دارم که دست مامانش رو تو یه بازار شلوغ رها کرده و با چشم های پر از اشک و قلبی که هر لحظه تندتر میتپه دنبال مامانش میگرده.
سردرگمی.