خانۀانتهایخیابان۲۴۵؛
این دفعه رو بیا رومو نزن زمین
گریه کنم یه کم توی بغلت همین..
خانۀانتهایخیابان۲۴۵؛
میبینی همه دارن میدوئن سمت هدفشون ولی تو هنوز تو مرحلهی بلند شدن از جایی که زمین خوردی موندی.
همه زمین میخورن، یکی جلوتر یکی عقبتر.
مهم دویدنه نیست، مهم بلند شدنست.
ممکنه یکی بدوعه و وسط راه نفس کم بیاره.
خانۀانتهایخیابان۲۴۵؛
همه زمین میخورن، یکی جلوتر یکی عقبتر. مهم دویدنه نیست، مهم بلند شدنست. ممکنه یکی بدوعه و وسط راه ن
آفرین، دقیقا، مهم بلندشدنهست.. قوی اونیه که بلند شه بعد از یه شکست. ولی همینش سخته..
برق که میره، آبمون قطع میشه، آنتن ضعیف میشه، هوا تاریکه و چشم چشمو نمیبینه، قشنگ بر میگردیم به دورهی غارنشینی. مرسیممنون.
آقا امروز تو پارک که بودیم یهو دیدم دبیر شیمیمون با پسرکوچولوش اومد.. وای دوسالش بود. ماشالله یه تیکه ماه:)))))))))).
تا زانوم بود بعد کپی بچه های کُره ای وای وای وای استایلش.
تازه اگه بدونید اسمش چی بود.. محمدامیییییین. وای اونجا دیگه قشنگ مُردم براش. :))))))))))))
خانۀانتهایخیابان۲۴۵؛
آقا امروز تو پارک که بودیم یهو دیدم دبیر شیمیمون با پسرکوچولوش اومد.. وای دوسالش بود. ماشالله ی
وایولا داشت تشنج میکرد.
رسیده بود به حدی که اگه یکم دیگه نگاش میکرد سکته میکرد.🎀