غمت مباد که دنیا ز هم جدا نکند رفیق های در آغوشِ هم گریسته را.. فاضل نظری /

آريانفر يجايى تو پادكستش ميگه "چقد اذيت شدم واسه چيزى كه تقصير من نبود" دقیقا همین.

قهرمانی فقط مدال نیست، یه دلِ پر از عشق به وطنه انصاری @farsitweets

_

از کسایی که با بچه کوچولوها بداخلاقی میکنن خیلی خیلی بیشتر متنفرم. 🎀

دیدید آقای ابوعبیده؟ بالاخره شما هم رفتید. و دیگر کسی نبود که با رویی چفیه‌پوش مقابل دوربین‌ خبر شهادتتان را بخواند و انگشت بلند کند و وعده انتقام دهد. سید نصرالله اگر تصویر مقاومت بود و آقای سنوار سایه‌ مقاومت، شما را همه می‌دانند که صدای رسای مقاومت بودید.«بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم»‌هایتان با آن ته‌لهجه غزاوی و صدای پرصلابتی که جوان بنظر می‌رسید، قند توی دل ما و بچه‌های غزه آب می‌کرد. طفل‌های تازه زبان‌‌‌گشوده غزه بعد از کلمه مامان و بابا، مقابل تلوزیون، ابوعبیده می‌گفتند و پسرکان با چفیه سرخ بر چهره به تقلید شما، در کوچه‌ها قهرمان‌بازی می‌کردند. اینکه می‌گویند اسمتان حذیفه بوده و چند عکس از چهره‌تان منتشر کرده‌اند را باور نمی‌کنم. اشتباه گرفته‌اند. شما برای ما همان مرد چفیه‌پوش سرخ‌اید با نام جهادی ابوعبیده که فقط صداست و چهره نیست. که خود نخواست چهره شود. صدایی که سال‌ها کابوس شب صهیون‌ها بود و امید دل مادران شهدا. شما اگرچه رفته‌اید آقای ابوعبیده، اما صوت پرهیبت شما از آن حنجره محمدی هنوز مثل همان‌روز در گوش ما خواهد ماند که فرمودید «لا غالب الا الله!» «مهدی مولایی»

کاش جمکران بودم:))).

من بیش از اینکه از مرگ خود بترسم، نگرانِ آشفتگی و دل‌پریشانیِ اطرافیانم. نگرانِ مکافات و غمی هستم که گریبانِ عزادارانم را می‌گیرد. هروقت به مرگ خویش فکر می‌کنم، فقط تصویری از صورتِ رنگ پریده‌ی مادر و شانه‌های خمیده‌ی پدر و زندگیِ اطرافیانم با کوله‌باری از غمِ برایم ترسیم می‌شود.

_ :))

پیشنهادِ گوش سپردن بهش *

مجازی پر از سوءتفاهمه، برای همین همش سعی کنید اگر بحث مهمی هست حضوری حرف بزنید یا تلفنی، چون شما نمی‌دونید لحن طرف مقابل‌تون تو پیام چطوریه و این خودش یه بحث دیگه به وجود می‌آره.