با قلب من بازی نکن وتر... من مدتهاست آرزوی این آهنگ رو دارم روز و شب تصورش می‌کنم اونم به زبان انگلیسی...

روضه مصور:

ولی ما هنوزم منتظر ورود بی‌هواتیم... 🕯 #رهبرمملکت

از کودکی در راه عشقت نوکری کردم با قند و چایی‌ها برایت دلبری کردم نون خوردم و کم‌کم نمک‌گیرت شدم آقا با گریه در هر روضهْ کسبِ برتری کردم در روضه ها مادر مرا با دیده ی گریان شیر داد و گفت نذر حسینی،شاعری کردم هرجا که نامت امد انجا خانه دل شد در خانه ی تو بچه بودم، سروری کردم خوشبخت یعنی من که در لوح دلم حک شد با اشک های روضه ات سوداگری کردم فردا که در قبرم بپرسند از چه خوشحالی؟ گویم که عمرم را به پایت نوکری کردم حدیث کریمی

بالاخره یذره وقت برای خودم دارم!

صبحی پاشدم گوشی گردی دستم رفت طرف کانال ریحانه سادات از اونجا هم کانال مادرشون رو اتفاقی دیدم قلبم پاره پاره شد... و غبطه خوردم به این خانواده. عمیقا... براتون یکی دوتا فیلم می‌فرستم اونایی که بیشتر منقلبم کردن

ما محرم ۴۰۴ خودمون قتلگاه داشتیم💔🥀" 💠 @shahidh_fmoghimi

عروسک داشتمو له کردن اینجا💔 🖇 #شهید_سید_علی_ساداتی🕊 « فرزند‌شهیده‌فهیمه‌مقیمی » 💠 @shahidh_fmoghimi

#پوستر شهیده فاطمه سادات ساداتی ارمکی🕊 🔹️ فاطمه سادات یکسال قبل از شهادتش ، در حالی که ۸ سال داشت، در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۳ در یادداشتی با عنوان «وصیتنامه فاطمه» نوشته است: «من تا وقتی زنده هستم چادر خود را روی زمین نمی‌اندازم و تا آخر عمرم چادرم روی سرم هست. من به حضرت فاطمه قول دادم که همیشه چادر روی سرم باشد و اگر او روی زمین افتاد مرا حلال کند. چادر مثل تفنگ می‌ماند که همیشه با خود همراه دارم.» ▪️شهیده فاطمه سادات ساداتی ارمکی در ۲۴ خرداد سال ۱۴۰۴ در پی حمله دشمن آمریکایی_صهیونی به شهادت رسید.یادش گرامی🥀 📌مزار: گل‌زار شهدای بهشت زهرا(س) قطعهٔ ۴۲، ردیف ۵۱، شماره ۲۹ 🌷 گل‌زار شهدای بهشت زهرای تهران 🔸 @Golzarteh

- ۲۳:۵۵ دقیقه ؛ شام عید غدیر خونه ی پدری م اینجوری شد😭😭 💠 @shahidh_fmoghimi

خونه‌هامون هست... با خوندن این دو کلمه حسرت عمیقی رو دلم نقش بست اگه شرایط متفاوتی داشتم اگه خونه‌ای برای خودم داشتم اگه مامان و بابام سنشون زیاد نبود اگه مریض نبودن اگه حتی بچه هم داشتم شاید رو خونه منم می‌شد حساب باز کرد اما درد همینجاست که یه جاهایی با تمام ادعای چند سالت، تماشاگری... درد همینجاست که خونه ما، امسال حتی یه روزم لایق پذیرایی زوار امام حسین (ع) نبود؛ چه برسه به مهمانان تشییع رهبر. درد همینجاست که تو موقعیتی گیر کردی، که کاری از دستت برنمیاد و فقط باید حسرت بخوری. حسرت بقیه که دارن قدمی هر چند کوچیک برمیدارن، یه آبی، شربتی، چیزی دست زوار می‌دن، یه اتاقی، چاردیواری‌ای چیزی در اختیار میذارن، اما تو نمی‌تونی که بذاری... باز خدارو شکر که دیگمون حداقل از قافله جا نموند و امسال هم برنج عزای آقا تو دلش قل قل قل جوشید :) #آفتابگردون