درود،
اینجا گوشهای دنج در شلوغی روزهاست؛
از حسهای نوستالژیک میگویم،
با موسیقی، متن و یاد هایی که دیگر تکرار نمیشوند
بیاین تو باهم چایی بنوشیم :)
کپی؟ سهم تو از این باغ ؛ نگاه است نه چیدن
چرا فور نمیزنی آخه؟
@Hogwartss
میان شبنم و صبحگاه،
میان حسرت و آرزوی محال،
راهی میجویم که نه سر دارد نه پایان،
فقط نفسِ کشیدن در هوای مهآلودِ بودن.
زندگی یعنی همین:
سقوطی آگاهانه در آغوشِ ندانسته ها.