میان شبنم و صبحگاه،
میان حسرت و آرزوی محال،
راهی میجویم که نه سر دارد نه پایان،
فقط نفسِ کشیدن در هوای مهآلودِ بودن.
زندگی یعنی همین:
سقوطی آگاهانه در آغوشِ ندانسته ها.
آرشه ی جآدویی؛
آرشه ی جآدویی؛
فقط کسایی که واقعا عاشق موسیقی نوستالژی هستن میفهمن این برای کدوم خواننده و چه اهنگی هست🥲✨️