🔖

. 📜 «تـاریـخ امامان معصوم» علیهم‌السلام با سلام و ادب خدمت اعضای محترم احتراما به اطلاع می‌رساند در روزهایی که مناسبت خاصی در تقویم ذکر نشده است یک دوره «تاریخ امامان معصوم» علیهم السلام به صورت اجمالی تقدیم شما بزرگواران می‌گردد. امید است مورد پسند و توجه قرار گیرد.. امام اول، حضرت علی علیه‌السلام: 👇

. ⭕️ فعالیت‌های امام (ع) در دوره خلفا مهم ترین فعالیت‌های حضرت علی علیه السلام را در دوره خلفا که از صحنه حکومت به دور مانده بود می‌توان در یک جمع بندی، به سه نوع تقسیم کرد: ۱. فعالیت‌های شخصی، ۲. فعالیت‌های علمی و حل مشکلات قضائی و فقهی امّت، ۳. همکاری و مشاوره با خلفا در امور سیاسی و نظامی. اینک هر کدام را قدری توضیح می‌دهیم: الف) فعالیت‌های شخصی ۱. عبادت و نیایش در پیشگاه خدا حضرت علی علیه السلام عابدترین مردم بود، و از نظر کثرت عبادات پس از پیامبر صلی‌ الله علیه وآله کسی به پای او نمی رسید. عبادت او از سر شوق، و برخاسته از معرفت الهی، و همراه با حضور قلب، و مناجاتش لبریز از سوز و گداز بود. امام سجاد علیه السلام که خود زینت عبادت کنندگان و عابدترینِ مردم زمان خود بود، درباره میزان عبادت جدش، با اظهار شگفت می‌فرمود: چه کسی طاقت آن همه عبادت علی (علیه السلام) را دارد؟ از امام سجاد علیه السلام پرسیدند: عبادت شما در برابر عبادت جدت چه قدر و چگونه است؟ حضرت پاسخ داد: عبادت من در برابر عبادت جدم، همچون عبادت جدم در برابر عبادت پیامبر صلی الله علیه وآله است. عبادت‌های حضرت علی علیه السلام در سراسر عمر، و حتّی در جبهه‌های جنگ چنین بود. امام علیه السلام پس از سقیفه که از صحنه سیاست و اشتغال‌های حکومتی به دور ماند، با فراغتی که پیش آمده بود، طبعاً بیش از هر وقت دیگر به نماز و نیایش می‌پرداخت. گواه این امر، گفت‌وگوی خلیفه دوم با عبدالله بن عباس است. ابن عباس می‌گوید: روزی نزد عمر رفتم، گفت: ای پسر عباس!، این مرد، در عبادت ریایی، خود را به زحمت افکنده و کثرت عبادت، او را لاغر و نحیف کرده است. گفتم: مقصودت کیست؟ گفت: این پسر عمویت (علی علیه السلام)؛ گفتم: مگر چه هدفی از این ریا دارد؟ گفت: خود را در میان مردم برای خلافت مطرح می‌کند. گفتم: چه نیازی به مطرح کردن خود دارد؟ رسول خدا او را مطرح کرد، اما او را کنار زدند... ۲. کار و کوشش برای تأمین هزینه زندگی شخصی و رسیدگی به فقرا یکی از فعالیت‌های امام در آن مدت، کار و کوشش در زمینه کشاورزی و نخل داری، جهت تأمین هزینه زندگی شخصی و رسیدگی به فقرا و اعطای صدقات و ایجاد موقوفات بود. امام علیه السلام برای هدف یاد شده، در اطراف مدینه مزرعه و نخلستان احداث می‌کرد، از آن جمله می‌توان نخلستان «یَنْبُع» را نام برد. هنگام تقسیم غنائم و خراج توسط پیامبر صلی الله علیه وآله، زمینی در آن سرزمین، سهم حضرت علی علیه السلام شد. او در آن جا چشم‌هایی حفر کرد که آب، مانند گردن شتر از آن جوشید، از این رو آن را ینبُع (جوشان) نامید. سپس حضرت در آن جا نخلستانی احداث کرد و در زمان خلافت نیز آن را در اختیار داشت و هزینه زندگی او در کوفه از درآمدی که از محصول مزرعه ینبع می‌رسید، تأمین می‌شد. امام علیه السلام از عوائد این مزرعه فقرا و نیازمندان را اطعام می‌کرد، و خود به غذای ساده اکتفا می‌کرد. همچنین حضرت، ملکی در منطقه فدک به نام «قُصَیْبَه» داشت. علاوه بر این‌ها امام مزرعه‌هایی به نامهای: ابی نیرو، بغیبغه، ارباحا، ارینه، رعد، رزینا و رباحا احداث و وقف مؤمنین کرد و تولیت آن را به برخی از فرزندان حضرت فاطمه علیها السلام سپرد. صد چشمه در ینبع احداث و وقف حجاج کرد. و نیز مسجد فتح را در مدینه، و مسجد دیگری در مقابل قبر حمزه (در اُحد) احداث کرد. #مهر #ربیع_الثانی #تاریخ_ائمه 📚 سیرهٔ پیشوایان، مهدی پیشوائی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ جهت ترویج آموزه‌های شیعی دوسـتان خـودتان را بــه کانال «تـقـویـم شـیـعه» دعوت کنید 🔰 https://eitaa.com/joinchat/3735617992Ce5b3b7c480 .

👆 با جست و جوی هشتگ #تاریخ_ائمه می‌توانید قسمت‌های گذشته مطالب فوق را مشاهده و مطالعه فرمایید.. 🙏

. ⚔️ قيام مختار در اين روز مختار شاد كننده دلهاى شكسته اهل بيت عليهم السّلام با نداى «يا لثارات الحسين» در كوفه قيام كرد. مختار در سال اول هجرت در طائف به دنيا آمد و در سال ۶۷ ه.ق در كوفه به دست مصعب بن زبير به شهادت رسيد. كنيه او ابواسحاق است. ابوعبيده پدرش از صحابه بزرگ بود كه در جنگ با فارس شهيد شد. بعد از پدر، دو برادرش حكم و جبير شهيد شدند. مختار در هيجده ماه حكومتش، هيجده هزار نفر از قاتلين سيّد السّهداء عليه السّلام را به جهنّم فرستاد. اين به غير از كسانى است كه به دست اصحاب و ياران او و ابراهيم بن مالك اشتر در بيرون كوفه و در كنار نهر خازر كشته شدند. سعد عموى مختار از طرف امير المؤمنين و امام حسن عليهماالسّلام والى مداين بود، و هرگاه جائى مى‌رفت مختار را به جاى خود مى‌گذاشت. امير المؤمنين عليه السّلام به او خبر از فتح و ظفر دادند، و ميثم تمّار در زندان كوفه او را بشارت داد. در روز عيد قربان ابومحمّد حكم بن مختار خدمت امام باقر عليه السّلام آمد. بعد از اينكه خود را معرفى كرد، امام باقر عليه السّلام او را نزد خود خواند و او عرض كرد: آقاى من، مردم در باره پدر من بسيار سخن مى‌گويند. به خدا قسم سخن درست كلام شماست و هر چه شما بفرمائيد آن را قبول دارم. امام عليه السّلام فرمود: سبحان الله، مختار خانه هاى خراب ما را آباد كرد، و دشمنان ما را به قتل رسانيد، و هر خونى كه از ما ريخته شد طلب نمود. آنگاه سه مرتبه فرمود: «رحم الله اباك» (خداوند پدرت را رحمت کند) در كودكى، امير المؤمنين عليه السّلام او را روى زانوى خويش مى نشاند و به او لطف و مرحمت مى فرمود. سپس فرمود: «هر حقى كه ما نزد كسى داشتيم او مطالبه نمود». در روايت ديگر مى فرمايد: «هنگامى كه مختار سر نحس عبيدالله را براى امام زين العابدين عليه السّلام فرستاد، آن حضرت سر سفره بود و خوشحال شد و دعا فرمود». #امام_حسین #مهر #ربیع_الثانی #مختار 📚 بحار الانوار: ج۴۵، ص۳۳۳؛ فرسان الهيجاء: ج۲، ص ۱۹۸-١٩٩، ۲۴۴-٢۴۵ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ جهت ترویج آموزه‌های شیعی دوسـتان خـودتان را بــه کانال «تـقـویـم شـیـعه» دعوت کنید 🔰 https://eitaa.com/joinchat/3735617992Ce5b3b7c480 .

. 📜 «تـاریـخ امامان معصوم» علیهم‌السلام با سلام و ادب خدمت اعضای محترم احتراما به اطلاع می‌رساند در روزهایی که مناسبت خاصی در تقویم ذکر نشده است یک دوره «تاریخ امامان معصوم» علیهم السلام به صورت اجمالی تقدیم شما بزرگواران می‌گردد. امید است مورد پسند و توجه قرار گیرد.. امام اول، حضرت علی علیه‌السلام: 👇

۱. ⭕️ فعالیت‌های امام (ع) در دوره خلفا ب) فعالیت‌های علمی و حل مشکلات قضائی و فقهی امّت ۱. جمع آوری قرآن حضرت علی علیه السلام پس از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، طبق وصیت آن حضرت، به جمع آوری قرآن همت گماشت، و آن را برای حفظ از هرگونه دگرگونی گرد آورد. آن حضرت سوگند یاد کرد که جز برای نماز، رداء بر دوش نگیرد مگر آن گاه که قرآن را فراهم آورد. سه روز از خانه بیرون نیامد تا قرآن را جمع کرد. و آن، نخستین مصحفی بود که مجموع قرآن در آن فراهم آمد. تفاوت این مصحف، با آن چه در زمان خلافت عثمان جمع آوری شد و اکنون در اختیار مسلمانان جهان است، این بود که حضرت، آن را به ترتیب نزول گرد آورد و ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه را مرقوم فرمود، و منسوخ را مقدم بر ناسخ قرار داد و مکی‌ها و مدنی‌ها را نیز مشخص کرد (طبعاً خارج از متن قرآن). تأویل برخی از آیات و تفسیر آن‌ها را به تفصیل نوشت. همچنین شأن نزول آیات و اوقات نزول آن‌ها را تعیین کرد و عام و خاص و کیفیت قرائت را بیان کرد. حضرت علی علیه السلام پس از گردآوری، آن را به بزرگان صحابه ارائه کرد و فرمود: این، کتاب پروردگار شما است، همان گونه که بر پیامبرش نازل شد، از آن، حرفی کاسته نشد، و بر آن حرفی افزوده نگشت، ولی آن گروه، آن را نپذیرفتند و نادیده گرفتند و گفتند: ما را به چنین کتابی نیازی نیست. حضرت علی علیه السلام فرمود: هان! سوگند به خدا، پس از امروز، آن را نخواهید دید، فقط بر من لازم بود که پس از فراهم کردن و جمع آن، شما را آگاه سازم. ۲. تربیت شاگردان برجسته از کوشش‌های امام در آن مدت، تربیت شاگردان بزرگ و برجسته و انتقال معارف الهی به آن‌ها بود. شخصیت‌های یاد شده در زیر را می‌توان نمونه‌هایی از این شاگردان شمرد: الف. عبدالله بن عباس مفسر نامدار قرآن، ابن عباس که به خاطر علم و دانش فراوانش «بحر»، «حَبْرالعرب» و «حَبرالأمة» و ترجمان القرآن لقب گرفته، و در کتب حدیث، تعداد هزار و ششصد و شصت حدیث از او نقل شده، شاگرد امام بود. ابن عباس در علم تفسیر، از محضر آن حضرت بهره‌های فراوانی برد. او خود می‌گفت: آن چه از تفسیر قرآن دریافتم، از علی بن ابی طالب علیهماالسلام بود. ب. میثم تمّار میثم تمّار از أصحاب امیرمؤمنان علیه السلام بود. او در پرتو بهره مندی از علم و دانش ولائی امیرمؤمنان، از اجل‌ها و بلاها و حوادث آینده خبر داشت. پیشگویی او از شهادتش مشهور است. او نیز در تفسیر، شاگرد حضرت علی علیه السلام بود. او روزی به عبدالله بن عباس گفت: ای پسر عباس!، هر چه خواستی از تفسیر قرآن از من بپرس، من قرآن را نزد امیرمؤمنان خواندم، و او تفسیر آن را به من آموخت. آن گاه ابن عباس کاغذ و قلم خواست، و آن چه میثم گفت نوشت. ج. کمیل بن زیاد کمیل از شیعیان خاص و رازدار امیرمؤمنان علیه السلام بود، امام دعای مشهور کمیل را به او یاد داد و به نام او مشهور شد که دعایی دارای مضامین عالی و عرفانی و بسیار آموزنده و انسان ساز است. نمونه ای بارز از عنایت خاص امام به کمیل، و آموزش و تربیت او، سخنان گهربار و پر مغز امام به او، در یک فضای اختصاصی معنوی است که در نهج البلاغه منعکس است. گر چه تعلیم دعای یاد شده، گویا در بصره پس از جنگ جمل، یعنی در زمان خلافت امام علیه السلام بوده و سخنانی هم که در نهج البلاغه آمده، باز احتمالاً در زمان خلافت آن حضرت بوده است، اما سابقه آموزش و تربیت کمیل به سال‌ها پیش برمی گردد. او طبعاً مراحل شاگردی امام را قبلاً طی کرده، قابلیت لازم را برای دریافت چنین درس‌هایی در رتبه بالای معرفت کسب کرده بود، و بدون طی این مراحل نمی توانسته از شیعیان خاص و رازدار امام معرفی شود. 👇

۲. ۳. پاسخ گویی به پرسش‌های دانشمندان یهود و نصارا پس از درگذشت پیامبر صلی الله علیه وآله، دانشمندانی از ملل جهان به ویژه از یهود و نصارا، برای تحقیق درباره آیین اسلام، و مناظره با بزرگان مسلمانان وارد مدینه می‌شدند و سؤالاتی را مطرح می‌کردند و پاسخگویی، جز حضرت علی علیه السلام که تسلط او بر تورات و انجیل از لابلای سخنانش روشن بود، پیدا نمی شد، و اگر این خلأ به وسیله امام پر نمی شد، جامعه اسلامی در سرشکستگی شدیدی فرو می‌رفت. اما هنگامی که امام علیه السلام به کلیه سؤالات آن‌ها پاسخ‌های روشن و دندان شکن می‌داد، شادمانی و شکفتگی عظیمی در چهره مسلمانان پدیدار می‌شد، به عنوان نمونه: طبق روایت مسند صدوق، پس از رحلت پیامبر صلی الله علیه وآله، جاثِلیق همراه صد نفر از مسیحیان وارد مدینه شد و سؤالاتی از ابوبکر کرد که او نتوانست پاسخ دهد، آن گاه او را به حضور حضرت علی علیه السلام راهنمایی کرد، و حضرت به پرسش‌های او پاسخ داد. از جمله پرسش‌های او این بود: وجه (صورت) پروردگار متعال کجا است؟ در این هنگام حضرت علی علیه السلام هیزمی خواست و آتشی روشن کرد و از جاثلیق پرسید: وجه این آتش کجا است؟ او پاسخ داد: از هر طرف که نگاه کنی، وجه آن است! حضرت علی علیه السلام فرمود: با این که این آتش ساخته و محصول دست بشر است، صورت مشخصی ندارد، پس خالق آن، که شباهتی به آن ندارد، وجه ندارد. آن گاه حضرت این آیه را خواند: «وَللهِ المَشرق والمغرب فأینما تُوَلّوا فثَمّ وَجه الله...» جاثلیق پرسید: پروردگار کجاست؟ و کجا بود؟ حضرت علی علیه السلام پاسخ داد: پروردگار، مکانی ندارد، او چنان که بود، هست، و چنان که هست، بود، هرگز در مکانی نبوده، و از مکانی به مکان دیگر منتقل نشده است، و هرگز مکان، او را دربرنگرفته است، بلکه همواره بدون حدّ و اندازه بوده و هست. جاثلیق تصدیق کرد و پرسید: پروردگار در دنیا است یا در آخرت؟ حضرت پاسخ داد: پروردگار ما قبل از دنیا بوده و تا ابد خواهد بود، او مدبر دنیا و آگاه به آخرت است، هرگز دنیا و آخرت، او را احاطه نمی کنند، اما از آن چه در دنیا یا در آخرت هست، خبر دارد. باز جاثلیق تصدیق کرد. همچنین روزی یک یهودی به طعنه به او گفت: هنوز پیامبرتان را دفن نکرده درباره او دچار اختلاف شدید. امام علیه السلام فرمود: درباره جانشینی او اختلاف کردیم نه درباره خود او. اما شما هنوز پایتان از آب دریا پس از غرق شدن فرعون در نیل و نجات بنی اسرائیل خشک نشده بود که به پیامبرتان گفتید: این بت پرستان، خدایی دارند، برای ما نیز خدایانی (بت هایی) قرار بده، موسی (علیه السلام) گفت: شما قوم نابخرد هستید. #مهر #ربیع_الثانی #تاریخ_ائمه 📚 سیرهٔ پیشوایان، مهدی پیشوائی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ جهت ترویج آموزه‌های شیعی دوسـتان خـودتان را بــه کانال «تـقـویـم شـیـعه» دعوت کنید 🔰 https://eitaa.com/joinchat/3735617992Ce5b3b7c480 .

👆 با جست و جوی هشتگ #تاریخ_ائمه می‌توانید قسمت‌های گذشته مطالب فوق را مشاهده و مطالعه فرمایید.. 🙏