همیشه
افراد ساکت را دوست داشتهام.
هیچگاه نمیفهمی که
در حال رقصیدن در رویای خود هستند
یا دارند سنگینی بار هستی را
به دوش میکشند.
دل های ما که بهم نزدیک باشد
دیگر چه فرقی می کند
که کجای این جهان باشیم
دور باش،اما نزدیک
من از نزدیک بودن های
دور می ترسم.
ولی دوستان بهرحال باید اینو پذیرفت که اکثر اوقات اصن تقصیر طرف مقابل نیست، فقط ما بیشتر از چیزی که باید روش حساب باز کرده بودیم.