مثل ِزهرا که میان ِدر ُدیوار افتاد بین ِمحراب ، علی با رخ ِخونبار افتاد ضرب ِشمشیر ِجفاکار ، ز ِبس سنگین بود همه دیدند علی از نفس انگار افتاد بی‌هوا خورد زمین ، وای به یادش آمد همسرش فاطمه باضربۀ مسمار افتاد دست ِاو بسته و در کوچه تماشا می‌کرد پیش ِچشمان ِعلی فاطمه صدبار افتاد سال‌ها بعد همین کوفه و مردم بودند بر دل ِکرب‌وبلا داغ ِشرربار افتاد لشکری منتظر ِحمله و غارت بودند یك نفر گفت بیاید ..! علمدار افتاد سر ِخورشید ، سر ِنیزه نمایان میشد گذر ِخواهر ِاو ، بر سر ِبازار افتاد

عشق یعنی: مخاطب به مخاطب همه را رد کنی ناگهان بر سر یک اسم کمی مکث کنی

یا علی🍃 @Talkh_a

ولی تلخی حرفاتو اونی ک میشنوه حس میکنه نه تویی که داری ب زبون میاری

+++

می‌گفت انقدر دنبال اونی نگرد که از قصد گمت کرده مفهوم بود؟! @Talkh_a

من تو را همانطور دوست داشتم که آرزو می‌کردم یکی مرا دوست داشته باشد. @Talkh_a

و گاهی فقط خودت می‌دانی چقدر ویرانه ای ، چقدر غیر قابل احیا ... و چقدر سوت و کور. @Talkh_a

گاهی چقدر آدم از دنیای آدم بزرگا خسته میشه.

یادش بخیر کودکی هامون:)

محو چشمان تو بودم که به دام افتادم صید را زنده گرفتی و به کشتن دادی... @Talkh_a