روبه رو شدن با برخی حقایق، فهمِ فهم غلط، بیشتر از اینکه جالب باشه، میتونه انسان رو دچار حس نا امنی بکنه. اکثر مردم، درگیر خود بر حق بینی هستند. ما هم همینطور.باورهای بعضی هامون بیشتر بر اساس احساسات شکل میگیره نه شواهد و استدلال سقراطی.نظراتی که بیان می کنیم، همه از فیلتر شرایط مون تو گذشته و حال رد میشه. حتی وقتی می خواهیم مطلب علمی بگیم،اگه تو اون حال ناراحت باشیم یا هر حالت دیگه ای،قطعا اون حالت آگاهانه یا ناخودآگاه بر بیان ما تاثیر میزاره.تا اینجای مطلب چی می خوام بگم؟خودمون رو صد در صد برحق نبینیم.دیگران رو هم همینطور.به حرف هایی که می شنویم و می بینیم،شک کنیم و با نگاه اول نپذیریم.

خیلی سخته که همه رفیقات دارن میرن و تو فقط میتونی بگی به یاد منم باشید... #اربعین @Talkh_a

اون شب برا تو ی شب عادی بود اما یه چیزی تو من تقریبا مرد

کاش هیچوقت از هم جدا نشن @Talkh_a

-

می‌رود این روز ها گُل می‌دهد لبخند ها

دوست دارم اونقد که لنگم باشم واسه تو پول هست(:

اووو اماروو😅

ایشالا ۱.۶kشدنمون

تلاش کن اندوهت را دوست‌بداری شاید برود به رسم تمام چیزهایی که دوست‌داشتی و رفتند.

‏تا آخر عمرم بهت فرصت میدم بیای وگرنه دیگه فراموشت میکنم.

همه‌چیز در آخرین آدمی خلاصه می‌شود که در تنگنای شب به یاد می‌آورید؛ قلب شما آن‌جاست.