شکلات تلخ
برگبهبرگ، بارانبهباران، هدرمیدهی پاییزرابانیامدنت . .
و پاییز
زنی اصیل و عاشق بود
که برای معشوق
گیسوان خود را طلایی کرده بود
و معشوقِ بی اعتنا
نه عشق اورا دید
نه موهای تازه رنگ شده را...
سالهاست که از مرگ پاییز می گذرد
اما هنوز هم
از هر تار موی طلایی رنگِ پاییز
درختانی می روید به وسعت تنهایی و عشق
و از هرکدامشان
غربتی میریزد
به اندازه ی احساسی مدفون شده ...🍂