شما‌تصور‌کن‌ ؛ یه‌روزِ‌تابستونی‌باپیرهن‌‌ِسبزِ دامن‌کلوشِ‌آستین‌پفی دراز‌کشیدی‌وسط‌اتاق‌‌‌ ، زیر‌باد‌کولرآبی‌‌ چشماتو‌بستی‌و‌غرق‌شدی‌تو‌خیال‌ از‌اون‌طرف‌خانجون‌وسط‌افکارت‌ ضبط‌ُ‌روشن‌میکنه‌والهه‌‌ناز‌پلی‌میشه‌. مگه‌اسم‌اینا‌دلخوشی‌نیست؟ آدمیزاد‌چی‌میخواد‌‌از‌زندگی‌جز‌این‌ دلخوشیایِ‌کوچیک؟

اما‌‌خب‌حقیقت‌اینه‌که‌ ؛ خانجون‌ خیلی‌جدیِ‌جدی‌باهام‌قهر‌کرده‌وُ‌بله‌ آخر‌هفته‌باید‌بریم‌منت‌کشی‌‌😂

رفاقت‌ ، ‌مثل‌کتابه‌. چند‌ثانیه‌طول‌میکشه‌‌آتیش‌بگیره‌ اما‌چندین‌سال‌‌طول‌میکشه‌که‌نوشته ‌بشه.

انتظار داشتن، ریشه‌ی‌ تموم دل‌شکستگی‌ هاست.

بعضَ الأيّامِ أَتَمَنّى لَوْ أَستَطيعُ أَنْ أَعودَ بِحياتي لِلْخَلْفِ، لا لِأُغَيِّرَ شيئاً وَ لكِنْ لِأسْتَشْعِرَ بعضَ الأشياءِ مَرّتَيْنِ.

روزهایی آرزو می‌كنم كه زندگی‌اَم را به گذشته بَرگردانم، نه برای اينكه چيزی را تغيير دهم فقط برایِ اينكه برخی چيزها را دوباره احساس كنم.

نگاه‌کردن‌به‌ماه‌‌‌حکم‌ِ‌تراپی‌رو‌داره.

کافیه‌به‌بچه‌یِ‌فامیل‌رو‌بدی‌ ؛ آستر هم‌ازت‌میخواد‌.

دلم‌میخواد‌‌‌تو‌دعوا‌ مثل‌جلیلی‌و‌قاضی‌زاده‌‌مودبانه‌‌‌ ، ‌آروم‌‌ ، متین‌ ، و‌با‌وقاررفتار‌کنم‌ اما‌‌متاسفانه‌همیشه‌مثل‌زاکانی‌‌وارد‌عمل‌میشم‌‌.

معده‌ی‌عزیزم‌ ؛ برایِ‌بار‌‌هزارم‌ مسائل‌احساسی‌به‌تو‌هیچ‌ربطی‌نداره‌ لطفا‌‌خودتو‌قاطی‌نکن‌ ؛ غذاتُ‌هضم‌کن‌‌زن‌‌.

باگ‌جدید‌زندگیم : گم‌شدن‌یه‌گوش‌ایرپادم‌.