کاش‌انقدر‌زود‌رنج‌نباشم‌ .

شایدتعدادزیادی‌آدم‌تویِ‌زندگیمون‌‌بود‌ که‌باهاشون‌حرف‌زدیمُ‌ ، رفاقت‌کردیم‌‌ .. شاید‌تعدادِ‌محدودی‌آدم‌تویِ‌زندگیمون‌بود‌ ‌که‌باهاشون‌خاطره‌خوب‌‌ساختیم‌ .. ولی‌فقط‌یه‌‌نفر‌هست‌که‌شب‌ها‌تا‌جایی‌ در‌حوالیِ‌اشک‌ ، دلتنگش‌میشیم .. شنیدی‌چی‌میگم؟‌ - فقط‌یه‌نفر!

- اگه‌برم‌ ، تبدیل‌‌میشم‌به‌یه‌خاطره‌ُ‌ فراموش‌میشم‌ ؛ مگه‌نه؟‌ + آدم‌عزیزاشُ‌فراموش‌نمیکنه‌ ؛ دیدی‌وقتی‌عزیزت‌میمیره‌‌انگار‌هنوز‌داغش‌تازه‌ست؟‌‌ اره‌خاک‌‌سرد‌میشه‌ ؛ ولی‌قلبِ‌ما‌هرروز‌ ذوب‌میشه‌ حتی‌اگه‌بری‌هیچوقت‌فراموش‌نمیشیُ‌ قلبم‌همیشه‌متعلق‌به‌توعه‌ .

کسانی‌از‌قلب‌ما‌دور‌شدند‌‌‌ که‌روزی‌‌تمامِ‌قلب‌ما‌بودند .

آدما‌رو‌بغل‌کنید‌ ، خیلی‌خسته‌ن ‌‌؛ خیلی‌زیاد‌ ..

غریبه‌بود ! نه‌مانندِغریبه‌هایی‌که‌ ، در‌خیابان‌از‌کنارآنهارد‌میشدم .. غریبه‌بود ؛ مانندِشعری‌که‌از‌بر‌ش‌بودم ، اما‌شاعرش‌من‌نبودم.

[ یک‌فریم‌از‌کودکی‌* ]

من‌همون‌دوستی‌ام‌که‌اگه‌دست‌جمعی‌بریم‌ بیرونُ‌یه‌نفر‌وایسه‌‌بندِ‌کفششُ‌ببنده ، پیشش‌میمونم‌که‌تنها‌نمونه .. ولی‌اگه‌خودم‌بخوام‌بندِ‌کفشمُ‌ببندم‌ ؛ باید‌ بدو‌بدو‌برم‌تا‌بهشون‌برسم .

این‌داستان‌ : وقتی‌رفیقام‌عکسِ‌ استایلمُ‌میبینن‌‌😂🙂

کاش‌انقدر ، رویِ‌رفتارُ‌‌روابطِ‌رفیقام‌ ، حساس‌نباشم‌ .

واقعا‌آزار‌دهنده‌ست‌ ..

میشه‌برای‌ِ‌یکی‌از‌رفقا‌ ؛ ‌مرحمت‌کنیدُ‌ یه‌صلوات‌بفرستید؟