-

کسایی‌اولویت‌ِ‌زندگیم‌بودن‌ ؛ که‌حتی‌دومینُ‌سومین‌شخصِ‌زندگیشونم ‌نبودم‌ ..

نویسنده‌ها‌انسان‌هایِ‌ترسناکی‌اند‌ . گاه‌آنها‌از‌کنارت‌به‌راحتی‌عبور‌میکنند‌ ؛ نامت‌را‌به‌زبان‌نمی‌آورند ، اینگونه‌اند‌که‌‌ اصلا‌اهمیتی‌برایشان‌نداری‌ ؛ اما‌همیشه‌ یک‌توعه‌مجهول‌در‌نوشته‌هایشان‌آرام‌راه‌ می‌آید‌ .‌ که‌‌تو‌ ؛ همان‌تویِ‌ناپیدایِ‌منی !

اگه‌یه‌روز‌نباشیم‌ ؛ کسیُ‌داریم‌ مارو‌فراموش‌نکنه؟

یه‌پادکستیُ‌انقدر‌گوش‌دادم‌که‌الان‌از ‌گوشام‌خون‌میپاشه‌بیرون‌ ..

وقتی‌برایِ‌کسی‌هدیه‌میگیرم‌ ؛ و‌بعدا‌میبینم‌که‌داره‌از‌اون‌استفاده‌میکنه‌‌ واقعا [ ینسنمسسنمستیینثنسنس ]‌ میشم

*از‌لحاظ‌روحی‌به‌تولد‌نیاز‌دارم‌ .

* ذوقِ‌یکدیگر‌را‌کور‌نکنیم .

‌اوس‌کریم‌ ؛ اشرفِ‌مخلوقات؟‌ پس‌چرا‌این‌اشرفِ‌مخلوقاتت‌‌نمیتونه‌ بغضُ‌ ؛ اشکاشُ‌کنترل‌کنه؟‌ چرا‌نمیتونه‌لرزش‌صداشُ‌پنهان‌کنه‌؟

در‌عرضِ‌یک‌دقیقه‌ ، میشود‌یک‌نفر‌را‌خورد‌کرد‌ در‌یک‌ساعت‌ ؛ میشود‌کسی‌را‌دوست‌داشت در‌یک‌روز‌ ، میشود‌عاشق‌شد ولی‌یک‌عمر‌طول‌خواهد‌کشید‌تا‌کسی‌را‌ فراموش‌کرد . .

راسته‌که‌‌میگن‌‌۱۲‌شب‌به‌بعد‌‌‌سنگینه‌ .. انگار‌یه‌دفعه‌کلِ‌غمایِ‌عالم‌سرازیر‌میشه‌تو‌ ماهیچه‌یِ‌‌‌جا‌خوش‌کرده‌میونِ‌سینه‌ت‌ !

۱۲‌شب‌به‌بعد‌اثرِ‌مسکنا‌میپره‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌‌‌‌‌اثرِ‌شیمی‌درمانی‌‌از‌بین‌میره ۱۲‌شب‌به‌بعد‌‌درد‌قلبُ‌تنگی‌نفس‌امونتُ‌میبره‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌‌تیمارستانا‌پراز‌هیاهومیشه ۱۲‌شب‌به‌بعد‌حتی‌میخکم‌دندون‌دردتُ‌اروم‌ نمیکنه‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌دلتنگی‌به‌جنون‌‌غالب‌میشه‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌جانبازایِ‌اعصابُ‌روان‌ ؛ موج‌میگیرتشون‌‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌سردردایِ‌مامان‌شدت‌میگیره‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌زانو‌دردِ‌خانجون‌‌‌‌‌عود‌میکنه‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌افکار‌‌هجوم‌میارن‌سمتت ۱‌۲‌شب‌به‌بعد‌کنترلِ‌اشکا‌دستِ‌خودِ‌آدم‌ نیست‌ ' آره‌ .. ۱۲‌شب‌به‌بعد‌همه‌چی‌واقعیِ‌ دردا‌ ؛ حرفا‌ ؛ غما‌ ؛ دلتنگی‌ ۱۲‌شب‌به‌بعد‌حتی‌آدما‌هم‌واقعین‌ ؛ دیگه‌هیچکدوم‌نقاب‌ندارن‌‌‌ دیگه‌هیچکس‌نقشِ‌اولِ‌سریالِ‌زندگی‌نیست‌ همه‌سیاه‌‌لشگرن‌‌ ، سیاه‌لشگرایی‌‌که‌کلِ‌روز‌‌‌‌تلاش‌میکنن‌ برایِ‌لحظه‌ای‌زنده‌موندن‌ ؛ فارغ‌از‌اینکه‌ما‌اینجاییم‌تازندگی‌کنیم‌ ..