- تامیلا -
حتى الكلام الحِلو مُش حِلو من أي حد .
حتیکلمات ِشیرین ، ازدهان ِهرکسیزیبا
نیست ؛
برخیازمافکرمیکنیمدوامآوردنقویترمان
میکند ، اماگاهیقدرتدررَهاکردناست .
-هرمان هسه ؛
بهمنمیگفت : چشمهایتومرابهاینروز
انداخت . ایننگاه ِتوکار ِمرابهاینجاکشانده .
تابُتحملنگاههایتورانداشتم .
نمیدیدیکهچشمبرزمینمیدوختم ؟
بهاوگفتم : درچشمهایمندقیقترنگاه
کن ، جزتوهیچچیزیدرآننیست ؛
- تامیلا -
«أن تَعرف مكانك في قَلب من تُحب مِثلما تعرف الطريق للمنزل.»
اینکهجایترادرقلبکسیکهدوستداری
بدانی ، مثلایناستکهراهخانهرابلدباشی .
- تامیلا -
حتى الكلام الحِلو مُش حِلو من أي حد .
كيف دونما يدك ، أعيد حياكة روحي؟!
- تامیلا -
كيف دونما يدك ، أعيد حياكة روحي؟!
چگونهبدوندست ِتو ، روحمرادوبارهببافم؟!
_ نمیدانمحرفممعنیمیدهدیانه ؛ اماانگار
روزهاوزندارند . بعضیروزهاسبکترندُبعضی
روزهای ِدیگر ، ازشدتسنگینی ِشان ، حتی
قدرتازجابلندشدنوحرفزدنازجانآدمیمیرود .
- تامیلا -
كيف دونما يدك ، أعيد حياكة روحي؟!
حزنک لا یُلام ، انا لو کنتُ حزنًا لتمنّیتُ ان اسکنَ صدرَک .