تاابد ، همیشه‌ی ِمن‌خواهی‌بود .

دربه‌آغوش‌گرفتن‌یکدیگر‌اسراف‌کنید ؛

من‌به‌دعاهاتون‌ایمان‌دارم‌‌ اینکه‌چقدر‌قشنگ‌دعا‌میکنیدُ‌ ؛ چقدر‌قشنگ‌مستجاب‌میشه‌ و‌حالا‌عمیقا‌به‌این‌دعاهایِ‌قشنگِ ‌‌براومده‌از‌دل‌هایِ‌مهربون‌نیازمندم . میشه‌امروز‌‌منت‌بزارید‌سر‌من‌ از‌اعماق‌قلبِ‌مهربونتون‌ ؛ ته‌ِ‌ته‌ِ‌دلتون همونجایی‌که‌هیچکس‌جز‌خدا‌ازش خبر‌نداره‌ دقیقا‌از‌همون‌قسمتِ‌مهجورِ‌قلبتون‌ برام‌دعا‌کنیدُ‌ ؛ منو‌مثل‌همیشه‌مدیونِ‌ خودتون‌. صلوات‌ ؛ الهی‌به‌فاطمه‌ ؛ الهی‌به‌رقیه‌ یاد‌کردن‌تو‌روضه‌ ؛ نماز‌خوندن‌ ، فور‌کردن‌ ؛ یاد‌کردن‌تو‌حرم‌ها‌ حالا‌هر‌چی‌که‌کرمتونه‌ ؛ لطفتون‌ مستدام ؛ ومهربونتیون‌همیشگی!

گفتی که جبران میکنی ، گویم کدامین درد را ؟

وقتی‌‌برایِ‌آدما‌ارزش‌قائل‌میشیمُ‌ ؛ یادشون‌میکنیم‌ که‌دیگه‌نیستن‌ ..‌ بهتر‌نیست‌ ؛ تا‌هستیم‌ همدیگه‌رو‌دوست‌داشته‌باشیمُ‌ قدر‌همو‌بدونیمُ‌از‌هم‌یاد‌کنیم؟

هیچوقت‌ هیچوقت هیچوقت‌ رفیقاتونُ‌باهم‌دیگه‌آشنا‌نکنید

خواب؟‌ تنها‌‌نجات‌دهنده‌از‌افکار‌و؛ دلتنگی‌هایِ‌مداوم

- حال مرا مپرس که من ناخوشم ، بدم! این روزها به تلخ‌زبانی زبانزدم .

تو با یقین به رفتن خود فکر میکنی؛ من نیز بین ماندن و ماندن مُرددم .

حق داشتی گذر کنی از من ، که سال‌هاست یک ایستگاه خالی بی رفت و آمدم .

از پا نشستم و نفسم یاری‌ام نکرد ؛ از خویش رفتم و نرسیدم به مقصدم .

گفتم که عاشقت شده‌ام ، دورتر شدی ؛ ای کاش لال بودم و حرفی نمی‌زدم . . .