مرا ببوس من آخرین سکوتم
پرام باز بین اونا که عاشق سقوطن
من خودم رفتنی ام دیگه بهم نزن گلوله
مرا ببوس با اینکه زخمای عمیقم بازه
مرا ببوس که من آخرین شهر بی دفاعم
یه آسمون تاریک ابریِ بی ستاره ام
مرا ببوس برای بغض آخرین نگاهم
مرا ببوس حتی بین برف و بارون
من هنوز همون التماسم واسه چند تا بوسه
مرا ببوس پاره ی تنتم لعنتی
فقط یه بوسه بعد میتونی منو نشنوی
مرا ببوس همین الآن که دیره فردا
که بوسه عشقو زنده میکنه توو سوز سرما
مرا ببوس هر چند که طعمش نفرته
مرا ببوس مهم نیست کی ام چی قصمه
مرا ببوس این جنگو کش نده
تموم تنم زخمِ هدیه این کشوره
مشکل روحیه دادن به خودت این است که در اعماق قلبت میدانی تمامش دروغی بیش نیست....
هدایت شده از آبی؛
وقتی با رفتارات ذوق یه نفرو کور میکنی دیگه حق نداری بابت سرد شدن رفتارش ازش ناراحت شی!