-

ماهی بر لب ساحل، جان می‌داد در فراق دریا. دریا در کنارش بود و نبود. ماهی همچون تکه‌چوبی بیرون از دریا به خاک فتاده بود؛ دریا اما به جوش و خروشش پایان نمی‌داد. ماهی کم‌جان شد و دریا به تماشا نشست. ماهی بی‌جان شد و دریا زیست. طفلک ماهی؛ او عاشق بود و دریا فارغ. او جان داد و دریا، حتی رخ نشانش نداد. -وارش

هیچکس نمی‌فهمد که بعضی آدم‌ها، فقط می‌خواهند در تنهایی بمانند؛ نه چون خودشان را دوست ندارند، بلکه چون از دیگران خسته شده‌اند. -آلبرکامو

-

بی‌تو گویا از دروازه‌ی شهر تا به پای آن تک‌درختِ دور، گرد غم پاشیده‌اند! بی‌تو گویا هر دم این دل، ناخوش‌ است و بی‌قرار؛ بی‌تو گویا من، مردابی بی‌ماهی‌ام. -وارش

❴سال‌ها رفت و نشد موی تو را شانه کنم..❵ ↲نَوایِ ناگهانی؛ -‌وارش💘

کاش فردا دنیا به آخر می‌رسید؛ آن‌گاه شتابان سوار آخرین قطار می‌شدم و درِ خانه‌ات را می‌کوبیدم و بهت می‌گفتم: "با من بیا، دیگر می‌توانیم بدون ترس و احتیاط به یکدیگر عشق بورزیم‌؛ چون فردا دنیا به آخر می‌رسد. -فرانتس‌کافکادرنامه‌به‌میلنا

-