برای من کاغذ بنویس. اگر دیدی نمی‌توانی طاقت بیاوری، منزلِ كوچک من، منزلِ تو خواهد بود. من در این‌جا بیکار نیستم؛ بعضی کتاب‌های خوب دارم و اطراف من پر از جنگل‌های ساکت و خنک است. به مصاحبت با من چنان خواهی گذرانید که خیال میکنی در عالم ارواح واقع شده‌ای. پس از آن به مرور خواهی دید که زمان بهترین داروی قلب انسان است.

من شکستم، خم به ابروت‌َم نیومد؛ بس که بی‌رحمی! _با احتیاط و در خلوتِ خویش گوش دهید!

« ماهیِ خستهیِ من، میخواد تو دریا بمونه. »

بندرعباس🖤

اگر روزی نبودم ، من رو با شبدرِ چهاربرگ ، بویِ دارچین ، خیالپردازی‌هایِ زنگ انشا ، ستاره‌های کاغذیِ کوچولو و والِآبی هایی که میبینی به یاد بیاور.

مراقبِ خودتون باشید.🌞

وارش!

من در خود به این شناخت رسیده‌ام که پذیرش به اتمام رسیدن‌ها کمی برایم سخت است. اخرین روز از سال یازدهم تحصیلی با وجود خاطرات، خواه دلنشین و خواه تلخ ، به پایان رسید. باور دارم پایانش میتوانست زیباتر رقم بخورد و دلچسب باشد. ولی گاهی شرایط بر وفق مراد نیست. تک تک روز‌های یازدهم را به دست خاطره ها می‌سپارم‌. قطعا چندین سال بعد ، با یادآوری روزهای پراز خنده و حس و حال خوب یازدهم ، لبخندی کنج صورتم جا خوش می‌کند. تمام این حس و حال خوب ، وابسته به آدم‌هایی بود که روزهای سخت را برایم آنچنان که باید ، خوش رقم زدند. ۲۴ اردییهشتِ پر از احوالات متفاوت ۱۴۰۴