گاهی انسان در تاریکی ذهن خود گم میشود؛ جایی که مرز واقعیت و خیال از هم جدا نیست. تنهایی آرامآرام به درون نفوذ میکند و انسان را از جهان بیرون جدا میسازد در این میان هیچکس نیست که او را بفهمد حتی خود او گویی درونش جهانیست که خودش هم غریبهای در آن است.