وقتی قلبی رو عاشق خودت کردی... وقتی وجودی رو به خودت وابسته کردی... وقتی نفس های یکی رو به نامت زدی... وقتی وجودی رو به خودت گره زدی... فقط امانت دار خوبی باش...! ترکش نکن، تنهاشم نزار اگبری وتنهاش بزاری چه با خدافظی، چه بی خدافظی، میمیره، بخدا میمیره... نه اینکه نفسش قطع بشه،نه... احساسش میمیره، مرگ احساس یه آدم بدترین مرگدنیاست...:))
وقتی که زیاد دوسش داری،
حسود میشی،حساس میشی!
چشم دیدن نگاه های بقیه رو نداری.
چشم نداری ببینی غیر از تو با بقیه هم حرف میزنه.
همش ازش دلگیر و ناراحت میشی.
مدام نگران ودلواپسشی و سوال جوابش میکنی.
اینا همش از دوست داشتن زیاده،
اما اون فکر میکنه الکی بهش گیر میدی!
زیادی ازش میپرسی،فکر میکنه بهش شک داری اما..!
تو فقط دوسش داری همین:)
نگاهت می کنم خاموش و خاموشی زبان دارد؛
زبانِ عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد...
بلدم تكیه كنم باز به دیوار خودم
یا حصاری بکشم دور و بر غار خودم
بلدم آه به آه از تو بگویم هر بار
تا بسازم قفس از غصهی بسیار خودم...!