کسی رو پیدا کن که وقتی داری راجب چیزآیی که اذیتت کرده حرف میزنی، فکر نکنه داری غر میزنی.
حافظآ دیدی که کَنعانِ دِلَم بی مآه شُد
عآقبت با اشک و غَم کوهِ اُمید کآه شد
گُفته بودی یوسف گُمگشته باز آیَد ولی
یوسفِ مَن تا قیامت هَمنشین چاه شُد...