روزگار همیشه بر یک قرار نمیمانَد؛ روز
و شب دارد، روشنی دارد، تاریکی دارد،
کم دارد، بیش دارد.
-محمود دولت آبادی
اما ساحل زخم من ناپیداست و هیچ
سرزمینی مرهمی نیست برای تنهایی آنکه
بزرگترین تبعیدش در درون خویشتن است.
-نزار قبانی، در بندر آبی چشمانت