از عمیق ترین پارادوکس های زندگی من وقتی بود که ساعت ها حرف برای گفتن داشتم اما حتی یک جمله صحبت نکردم.

:)🎀

ترسم‌ این‌ است‌ به‌ دوری ِتو عادت بکنم‌ .

تو نبین ساکت و آرام نشستم کنجی درد نا گفته زیاد است ولی محرم نیست

شده از درد دلت اه نیاری ب لبت عاشق ماه شوی دور بمانی ز مهت؟!

عیدتون مبارک🎀

تا معلم‌ گفت‌ از جنت‌ چه‌ میدانی‌، سریع بیتی‌ از چشمان‌ نازش‌ را سرودم‌ بیست داد

_ باورم نمیشه، من همونیم که بهت بی احساس شدم ولی از دلتنگی دارم برات گریه میکنم! عجب:)) _

وقتی هربار منو آدم حساب نکردین قلبم و شخصیتم زیر پاتون خورد کردین فکر نکنید این دختره زبون نداره یا از دستش هیچ کار بر نمیاد اتفاقا ولی... من مثل شما نیستم نمک بخورم نمک دون بشکنم من مثل شما نیستم قاتل روح و قلب آدم آی مهم اطرافم باشم اِع،حرف از آدم مهم شد گمون نکنم جوری که ادعات میشد برات مهم باشم اون شب آیی که همینطور میگفتی من تهش به گناه نکرده گفتم ببخشيد پشتش خیلی اشک بود ولی با استیکر خنده فرستادم براتون!(:

حق نداری به کسی دل بدهی الا من پیش روی تو دو راه است، فقط من یا من

نام تو را با حسرت آوردم به هر بیتم.. حالا منم یک شاعر نام آور از امشب..

میبارد آن باران غم ،از چشم و از گفتار من لفظ و لغت، شعر و بیان،شرحی ندارد حال من