_

اونجا که حسین مرادی میگه : وصف حالم شده بَم در گذر ویرانی دیدن چشم خمار تو خرابی دارد ...

تا تـــو مـــراد من دهی کشته مـــرا فراق تــو تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده ام

مُردمــــ از حــسرتــــ به پیغامـــــی، دلـــــم را شــــــاد کـن ایـــ کــه گفـــــتی فراموشـــــت نســــازم، یـــاد کنـــ:)

. تو همانی که قلم شوق تو دارد در دل آسمان غزلم با تو قمر در قمر است...

. تو تنها مى‌توانى آخرین درمان من باشى و بی‌شک دیگران بیهوده مى‌جویند تسكینم!(:

این دَست خودم نیست که دنبالِ تو هستم تقصیرِ دلِ بی پدرِ خانه خَراب است ...

تا صدای زنگ در گاهی به گوشم می‌رسد.. بغض میگیرد مرا در پشت در این روزها..

"درد را از هر طرف خواندم ؛ عزیزم درد بود" پشت خنجر خوردَنم از دستِ یک ؛ نامرد بود درد دارد زندگی ؛ وقتی که میبینی به چَشم مهرَبانی ؛  عاطفه ؛ از سینه امّا ؛ طرد بود روزِگاری مهرَبانی قلبِ ما را می نواخت بی مرامی جا نداشت ؛ آواره ای ولگرد بود درد دارد ؛ از عزیزان زخم خوردن ؛ نازنین می شود با اینهمه درد و ستم ؛ خونسرد بود گشته ام بسیار دنبالِ جوانمردی ؛ ولی رفته ؛ یا شاید شبیهِ سایه ای شبگرد بود💔‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

تو هيچوقت قرار نيست بفهمى من براى اينكه تورو ناراحت نكنم چقدر خودمو ناراحت كردم.

_

من که هرشب با خيالت گرمِ صحبت می‌شوم هركجا هستـى بخواب آرامِ جانـم شب بخير