بعضی اوقات با خودم میگم چیشدن اون آدم های شاد قدیم،چیشدن اینا که باید خودت و بکشی تا یه لبخند رو لبشون بیاد
واقعا چیشدیم؟!
وقتی موفقیت عزیز دلم و میبینم
وقتی عکس بچگی هاش رو میبینم
وقتی خوشحالیش رو میبنم
وقتی خندهاش و میبینم
براش بغضم میگیره و دلم بیشتر براش تنگ میشه
اینکه وقتی یکی رو دوس داریم خیلی روش
حساس میشیم و عادیترین حرفش هم میتونه ناراحتمون کنه از باگهای اصلی دوسداشتنه..