وقتی آدم کسی را دوست داٰرد،
همیشه چیزی برایِ گُفتن
یا نوشتن به او پیدا میکند،
تا آخرِ عمر..
بعضی فروپاشیها بیصدا اتفاق میافتن، طوری که همچنان میخندی، حرف میزنی و زندگی میکنی، کسی حتی روحش هم خبردار نمیشه چی تجربه کردی.