این فطرت انسان است که مدام باید مشغول کار باشد، سازندگی کند و به کاوش بپردازد، وگرنه از درون پوک میشود و در نهایت به پوچی میرسد.
تو نه دوری تا انتظارت کشم
و نه نزدیکی، تا دیدارت كنم
و نه از آنِ منی، تا قلبم آرام گیرد
و نه من محرومم از تو
تا فراموشت کنم
تو در میانهی همه چیزی.
– محمود درویش