همی خواهم از کردگار جهان شناسنده ی آشکار و نهان که باشد ز هَر بد ، نگهدار تان همه نیک نامی بُوَد یارتان ندانی که ایران ، نشستِ من است جهان سر به سر ، زیر دستِ من است همه یکدلانند یزدان شناس به نیکی ندارند از بد ، هراس دریغ است ایران که ویران شود کُنامِ پلنگان و شیران شود چو ایران نباشد ، تن من مباد در این بوم و بر ، زنده یک تن مباد همه سر به سر ، تن به کشتن دهیم از آن به که کشور ، به دشمن دهیم

باز میشه این در صبح میشه این شب صبر داشته باش🌞̸᪲!

‌گاهی تمام وجودت گریه میکند جز چشمانت

'

حال همه تاسیانه ‌؛ ما نمردیم ولی زنده‌ام نموندیم ‌!

و فهمیدم ك هم‌وطن یعنی کسانی را نشناسی اما از درد و اندوه و زخم‌هایشان طوری قلبت به درد بیاید ك انگار زخم روی تنِ خودت است ‌.!

برای آنکه نمیشناختمش ‌؛ - اما مرگش جانم را به درد آورد ‌..

ای فلک آسودگی در سرنوشت ما نبود:)

یه زمانی اسفند قشنگترین ماه سال بود، پر از تکاپو و حس زندگی، بوی تمیزی، عید و بهار ... الانو نبینید که دیگه هیچکس حس و حال نداره ... شاید هم ماه اسفند زمانی قشنگ بود که پول تو جیب مردم و خنده روی صورتشون بود، شور و شوق داشتن و بازار رونق داشت و همه عزیزاشون کنار هم بودن . اسفند امسال با همه‌ی اسفندها فرق می‌کنه!

نمی آیی دگر ؟ دارد بهار می‌شود نوروز می‌آید عزیز رفته از دستم کجایی ؛

نوشته بود: بچه‌ی چهار ساله مادرش فوت کرده. درکی از مرگ نداره. هرروز میاد می‌پرسه یعنی امروزم مرده..؟!