آروینم:)

دوغ لیوان_

تقدیم به ؛ @velmourn2 کلمات ؛ آبی ، رعد و برق ، ستاره 💘 شعر ؛ آسمانِ شب، یک‌باره شد غرقِ جنون، رعد و برق زد، رقصید بر پرده‌یِ دور، در میانِ آن هیاهو، آسمانِ آبیِ خون، پوشید و شد رنگین، چون قابی پر نور. ستاره‌ای اما، پنهان شد در پسِ ابر، از ترسِ آن غرش، لرزید در آسمان، آبیِ چشمِ شب، گریان شد از صبر، تا رعد و برق آرام گیرد، در دلِ آن. اما ستاره‌ای پیدا شد، از میانِ تاریکی، با نوری ضعیف، ولی با امیدِ بسیار، آبیِ روشنایی، در دلِ آن تاریکی، نویدِ صبحِ دیگر، آغازی نو، ای یار.

رعد و برق ، دوست داشتنی ترین پدیده طبیعیه

سال گذشته، همچون فصلی از یک داستان ناتمام، ورقی دیگر از کتاب زندگی را به خود اختصاص داد. روزهایی که با طلوع آفتاب آغاز می‌شدند، هر کدام با چالش‌ها، امیدها و اشک‌ها و لبخندهای خاص خود، نقشی ماندگار بر ذهن ما به‌جا گذاشتند. گویا زمان، همچون نسیمی ملایم، آرام و بی‌صدا می‌گذشت؛ گاهی با نغمه‌ای دل‌انگیز و گاهی با صدای ترک خوردن دل. لحظه‌ها چون برگ‌های پاییزی بر خاک ریخته می‌شدند، اما هر برگ حکایت از رویاها و تلاش‌هایی داشت که به آن‌ها جان بخشیده بودیم. اگرچه سختی‌هایی بودند که گویی چون شب‌های تاریک بر ما سایه افکندند، اما در دل همان شب‌ها، ستارگانی می‌درخشیدند که امید به فردا را روشن می‌کردند. آنچه از سال گذشته به جا ماند، درس‌هایی است که زمین‌مان را حاصل‌خیزتر می‌کند، اشک‌هایی که قلبمان را نرم‌تر، و خنده‌هایی که روهمان را آفتابی‌تر. به ماند به یادگار از؛ _𝑺𝒕𝒂𝒓𝒍𝒊𝒈𝒉𝒕𝒄𝒂𝒄𝒆𝒅 ۱۴٠۳/۱۲/۲۹