همه می‌دانند که من و تو از آن روزنهٔ سرد ِعبوس باغ را دیدیم و آز آن شاخهٔ بازیگر ِدور از دست سیب را چیدیم همه می‌ترسند ؛ اما من و تو به چراغ ُ آب ُ آینه پیوستیم و نترسیدیم سخن از پیوند سست دو نام و هم‌آغوشی در اوراق کهنهٔ یک دفتر نیست سخن از گیسویِ خوشبخت ِ من است .. -فروغ‌فرخزاد.

پژواکِ نامت، در کوچه‌هایِ بن‌ بستِ خیالم، دیوانه ترم می‌کند .