یا أحلى نوبات جنوني

ای شیرین‌ترین دیوانگی‌ام؛

آسوده بخواب امشب ، آسوده تر از هر وقت؛ در قلب منی جانا ، در فکر توام سر سخت ..

من تو را با خونِ دل از یاد بردم، لطف کن.. هر کجا چشمت به من افتاد ، کج کن راه را.

*

کارما ؟ سپردمت به حضرت ابلفضل .

*

می‌خوابی، بلند می‌شی، شرمنده رویاهات می‌شی.

کجایی بگو الان ؟

ما حیف بودیم عزیز من تلاشگر بودیم، مهربون بودیم؛ مسئولیت پذیر بودیم، پای کار بودیم، با اراده بودیم، باهوش بودیم، متعهد بودیم، منضبط بودیم، از خودگذشتگی داشتیم، ولی حیف بودیم واسه این دوره از تاریخ، واسه این نقطه از جغرافیا،حیف بودیم عزیز من.

چنان عزیز بود که سقوطش از چشم من، پیش از هر چیز، قلب خودم را ویران کرد.