:))))

"طرز ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺲ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺷﻪ، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺷﯿﮏ ﻧﻤﯽ ﭘﻮﺷﻪ، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺁﺭﺯﻭﯾﯽ نمی کنه، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺍﺩﺍﻣﻪ نمی دﻩ، یکی دیگه به خودش نمی رسه، ﯾﮑﯽ مدام ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ غمگین ﮔﻮﺵ می دﻩ، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ عکس ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ نمی گیره، یکی محبت نمی کنه، یکی دیگه محبت نمی پذيره، اینجوریه که ﺍﮐﺜﺮ ﺁﺩﻣﺎ توی ٣٠ ﺳﺎﻟﮕﯽ یا زودتر ﻣﯽ ﻣﯿﺮن و توی ٨٠ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﻓﻦ می شن."

عیوای :)

‏ما هرگز فراموش نمی کنیم فقط کمی چشم هایمان را می بندیم،تا بتوانیم زندگی کنیم .

الان فهمیدم چرا میگفتن: یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچکس نبود.

نوشته بود : دلت رو با دوست داشتنِ کسی که بهت اهمیت نمیده ، نشکن .

‌زخم ها حافظه دارند پس از خوب شدن هم به یاد می آورند ...

خِطاب به تَمام خَستِگان جَهان باشَد که اَشک بَعدی شُما اَشک شوق باشَد..!

من حسرت اغوش خاک میمیرم:) و اگر مردم اشک نریز! من دیگر نیستم تا نفس بکشم . تا زندگی کنم. -مجنون

نفسم شعر و تنم شعر و روانم شعر است ، من اگر شعر نباشد به خدا می‌میرم :)

رفتی به آغوش خاکُ من با هشدار‌های مراقبت تو زنده‌م!(:

حالا که جانِ ما شده ای ، احتیاط کن .